میکرولیتیازیس کلیه چیست؟ |سنگ در کالیس میانی کلیه

در این مقاله مطالعه می کنید:

در این مقاله مطالعه می کنید:

میکرولیتیازیس کلیه یا به اصطلاح عامیانه «شن کلیه» یکی از شایع‌ترین مشکلات دستگاه ادراری است که با تشکیل کریستال‌ها و رسوبات معدنی بسیار ریز در کلیه‌ها مشخص می‌شود. این رسوبات ریز که اندازه‌شان کمتر از ۳ میلی‌متر است، می‌توانند در قسمت‌های مختلف کلیه از جمله کالیس‌های فوقانی، میانی و تحتانی و یا سینوس کلیه تشکیل شوند. میکرولیتیازیس اگرچه معمولاً بدون علامت است، اما می‌تواند مقدمه تشکیل سنگ‌های بزرگ‌تر کلیه باشد که عوارض جدی‌تری را به همراه دارند.

میکرولیتیازیس کلیه چیست؟

میکرولیتیازیس از دو بخش تشکیل شده است: میکرو به معنی «کوچک» و لیتیازیس به معنی «تشکیل سنگ یا رسوب». در واقع، میکرولیتیازیس کلیه به وجود کریستال‌های معدنی بسیار ریز در سیستم جمع‌کننده ادرار کلیه اطلاق می‌شود. این رسوبات معمولاً از ترکیبات کلسیم اگزالات، کلسیم فسفات، اسید اوریک یا در موارد نادرتر از سیستئین تشکیل می‌شوند.

برای درک بهتر، ابتدا باید با ساختار کلیه آشنا شویم. هر کلیه دارای یک سیستم جمع‌آوری ادرار است که شامل:

-کالیس‌های کوچک: ساختارهای کوچک فنجانی‌شکل که ادرار از نفرون‌ها را جمع‌آوری می‌کنند.

-کالیس‌های بزرگ: که از اتصال چندین کالیس کوچک تشکیل می‌شوند و به سه دسته تقسیم می‌شوند:

– کالیس فوقانی (بالای کلیه)

– کالیس میانی (وسط کلیه)

– کالیس تحتانی یا پایینی (پایین کلیه)

-لگن کلیه (پلویس): حفره مرکزی که ادرار از تمام کالیس‌ها را جمع‌آوری کرده و به حالب می‌فرستد.

-سینوس کلیه: فضای چربی در مرکز کلیه که لگن، کالیس‌ها و رگ‌های خونی را در بر می‌گیرد.

میکرولیتیازیس می‌تواند در هر یک از این قسمت‌ها تشکیل شود، اما شایع‌ترین محل آن کالیس‌های کلیه به‌ویژه کالیس تحتانی است، زیرا ادرار در این قسمت به دلیل جاذبه زمین کمتر حرکت کرده و رسوبات راحت‌تر ته‌نشین می‌شوند.

تفاوت میکرولیتیازیس و سنگ کلیه چیست؟

بسیاری از افراد میکرولیتیازیس و سنگ کلیه را یکسان می‌دانند، اما تفاوت‌های مهمی بین این دو وجود دارد:

۱. از نظر اندازه:

  • میکرولیتیازیس: رسوبات بسیار ریز کمتر از ۳ میلی‌متر که معمولاً به صورت نقاط اکوژن (نقاط روشن) در سونوگرافی دیده می‌شوند.
  • سنگ کلیه: توده‌های معدنی بزرگ‌تر از ۳ میلی‌متر که می‌توانند تا چند سانتی‌متر رشد کنند.

۲. از نظر علائم:

  • میکرولیتیازیس: اغلب بدون علامت و در سونوگرافی‌های معمولی به‌طور تصادفی کشف می‌شود.
  • سنگ کلیه: معمولاً با درد شدید کلیه، خونریزی ادراری، تهوع و استفراغ همراه است.

۳. از نظر درمان:

  • میکرولیتیازیس: معمولاً با نوشیدن آب فراوان و تغییرات رژیم غذایی دفع می‌شود.
  • سنگ کلیه: ممکن است نیاز به روش‌های تهاجمی مانند لیتوتریپسی، اورتروسکوپی یا جراحی داشته باشد.

۴. از نظر پیش‌آگهی:

  • میکرولیتیازیس: می‌تواند اولین گام تشکیل سنگ کلیه باشد و با اقدامات پیشگیرانه می‌توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد.
  • سنگ کلیه: اگر درمان نشود می‌تواند منجر به آسیب کلیه، عفونت شدید یا نارسایی کلیوی شود.

“میکرولیتیازیس کالیس کلیه با یافته سونوگرافیک نقاط هایپراکوژن کمتر از ۳ میلی‌متر در کالیس‌های کلیه مشخص می‌شود و ممکن است اولین گام در تشکیل سنگ کلیه باشد. این وضعیت در ۶۳.۶٪ بیماران مبتلا به هماتوری با استفاده از سونوگرافی با رزولوشن بالا تشخیص داده شد. به نقل از: Renal calyceal microlithiasis – PubMed

علائم میکرولیتیازیس کلیه

درد سنگ کلیه

یکی از ویژگی‌های بارز میکرولیتیازیس این است که اکثر افراد مبتلا هیچ علامتی ندارند و این وضعیت به طور تصادفی در سونوگرافی‌های معمولی کشف می‌شود. با این حال، برخی افراد ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

-درد خفیف و مبهم در کمر یا پهلو که معمولاً یک‌طرفه است.

-ناراحتی یا فشار در ناحیه شکم

-خون میکروسکوپیک در ادرار که فقط در آزمایش مشخص می‌شود.

-سوزش خفیف هنگام ادرار کردن

-تکرر ادرار بیشتر از حد معمول

-عفونت‌های مکرر مجاری ادراری

-در کودکان: درد شکم، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی

 میکرولیتیازیس در قسمت‌های مختلف کلیه

بسته به محل تشکیل میکرولیتیازیس، رفتار و روند درمان ممکن است متفاوت باشد:

-میکرولیتیاز در کالیس تحتانی (پایینی) کلیه

شایع‌ترین محل تشکیل میکرولیتیازیس است زیرا رسوبات به دلیل جاذبه در پایین‌ترین قسمت کلیه جمع می‌شوند. این رسوبات معمولاً با نوشیدن آب فراوان و ورزش‌های خاص می‌توانند دفع شوند، اما گاهی به دلیل زاویه نامناسب کالیس تحتانی، خارج شدن آن‌ها دشوار است. اگر میکرولیتیاز کالیس تحتانی به سنگ بزرگ‌تر تبدیل شود، نرخ موفقیت لیتوتریپسی کمتر بوده و ممکن است نیاز به اورتروسکوپی باشد.

-میکرولیتیاز در کالیس میانی کلیه

کالیس میانی در وسط کلیه قرار دارد و میکرولیتیازیس در این ناحیه معمولاً راحت‌تر از کالیس تحتانی دفع می‌شود زیرا زاویه بهتری برای خروج دارد. با نوشیدن آب کافی و فعالیت بدنی، رسوبات می‌توانند به راحتی به لگن کلیه و سپس حالب منتقل شوند.

-میکرولیتیاز در کالیس فوقانی (بالایی) کلیه

کمتر شایع است اما دفع آن نیاز به تلاش بیشتری دارد زیرا باید بر خلاف جاذبه زمین حرکت کند. ورزش‌های پرش و حرکات ویژه می‌توانند به دفع رسوبات از کالیس فوقانی کمک کنند.

-میکرولیتیاز در سینوس کلیه

سینوس کلیه فضای چربی مرکزی است که لگن و کالیس‌ها را احاطه کرده است. میکرولیتیازیس در این ناحیه نادرتر است و معمولاً به همراه میکرولیتیازیس در کالیس‌ها دیده می‌شود.

-میکرولیتیاز کلیه راست و چپ

میکرولیتیازیس می‌تواند در یک کلیه (راست یا چپ) یا هر دو کلیه رخ دهد. اگر فقط یک کلیه درگیر باشد، معمولاً نشان‌دهنده عوامل محلی مانند انسداد جزئی یا آناتومی غیرطبیعی همان کلیه است. اما اگر هر دو کلیه درگیر باشند، احتمالاً علت سیستمیک مانند اختلالات متابولیک یا رژیم غذایی نامناسب است.

 “برای بیماران با هیپوسیتراتوری، پتاسیم سیترات در دوزهای ۳۰-۶۰ میلی‌اکی‌والان در روز توصیه می‌شود. نوشیدن مایعات کافی برای تولید حداقل ۲.۵ لیتر ادرار در روز ضروری است. با این رویکرد جامع شامل افزایش مصرف مایعات، تغییرات رژیم غذایی و درمان دارویی هدفمند بر اساس اختلالات متابولیک، اکثر بیماران مبتلا به میکرولیتیازیس کلیه می‌توانند به طور موثر از پیشرفت به بیماری سنگ علامت‌دار پیشگیری کنند. به نقل از: Treatment for kidney microlithiasis – DrOracle AI

صلاحدید پزشک و مصرف دارو

 درمان میکرولیتیازیس کلیه

خوشبختانه، اکثر موارد میکرولیتیازیس با اقدامات محافظه‌کارانه و تغییرات سبک زندگی قابل کنترل و درمان هستند:

۱. هیدراتاسیون کافی (مهم‌ترین اقدام)

نوشیدن آب فراوان پایه و اساس درمان میکرولیتیازیس است:

-حداقل ۸-۱۲ لیوان (۲-۳ لیتر) در روز بسته به فعالیت و آب‌وهوا

-هر ۲ ساعت یک لیوان آب، حتی در شب

-رنگ ادرار باید بسیار روشن یا تقریباً شفاف باشد

بهترین نوشیدنی آب معمولی، آب لیمو (بدون شکر)، دمنوش‌های گیاهی

-اجتناب از نوشیدنی‌های گازدار، آب میوه‌های شیرین، چای سیاه زیاد

۲. تغییرات رژیم غذایی

-مصرف روزانه کمتر از ۵ گرم نمک

-پرهیز از غذاهای آماده، کنسرو، تنقلات شور

-محدود کردن گوشت قرمز به ۲-۳ بار در هفته

-ترجیح پروتئین‌های گیاهی، ماهی، مرغ

-محدود کردن اسفناج، چغندر، ریواس، چای سیاه، شکلات تلخ، آجیل

-مصرف کلسیم همزمان با غذاهای پراگزالات می‌تواند جذب اگزالات را کاهش دهد.

-افزایش آب لیموترش یا آب نارنج تازه (بدون شکر)

-مصرف طبیعی کلسیم از لبنیات، پنیر، ماست توصیه می‌شود. مصرف مکمل‌های کلسیم فقط با نظر پزشک باشد.

۳. فعالیت بدنی و ورزش

 ۴. درمان‌های دارویی

در صورت وجود اختلالات متابولیک یا عدم پاسخ به تغییرات سبک زندگی:

پتاسیم سیترات:

تیازیدها (هیدروکلروتیازید):

آلوپورینول:

ویتامین B6 (پیریدوکسین):

منیزیم:

درمان‌های گیاهی و مکمل

دمنوش گیاهی

 روش‌های دفع سنگ کلیه از کالیس‌های مختلف

اگر میکرولیتیازیس به سنگ بزرگ‌تر (بیش از ۴-۵ میلی‌متر) تبدیل شود که با روش‌های محافظه‌کارانه دفع نمی‌شود، ممکن است نیاز به روش‌های پزشکی داشته باشید:

۱. سنگ در کالیس تحتانی:

-اورتروسکوپی انعطاف‌پذیر: بهترین روش برای سنگ‌های کالیس تحتانی، با نرخ موفقیت بالا

-لیتوتریپسی (ESWL): نرخ موفقیت کمتر به دلیل زاویه نامناسب

-PCNL (پرکوتانیوس نفرولیتوتومی): برای سنگ‌های بزرگ‌تر از ۲ سانتی‌متر

۲. سنگ در کالیس میانی:

-لیتوتریپسی (ESWL): نرخ موفقیت خوب

-اورتروسکوپی: برای سنگ‌های مقاوم یا بزرگ‌تر

۳. سنگ در کالیس فوقانی:

-لیتوتریپسی (ESWL): روش اول انتخابی با نرخ موفقیت عالی

-اورتروسکوپی: در صورت عدم موفقیت لیتوتریپسی

منظور از کالیس کلیه چیست؟

آیا می دانید کالیس کلیه چیست و چه کاری انجام می دهد؟ در ابتدا باید گفت که کلیه ها دو عضو لوبیایی شکل بوده که بصورت عمودی در دو طرف ستون مهره ها در پشت شکم و زیر عضله دیافراگم قرار گرفته اند.  کلیه از دو بخش اصلی تشکیل شده است.

الف) بافت کلیه که مسئول تصفیه خون می باشد بطوریکه خون با عبور از آن پالایش و مواد زائد همراه با بخشی از آب بدن از آن گرفته شده و بدین طریق ادرار تشکیل می شود. البته بافت کلیه کارکردهای دیگری هم دارد که موضوع بحث الان ما نیست مثل تنظیم فشار خون، ساخت ویتامین دی و …. .

ب) سیستم جمع کننده ادرار: این سیستم از حجره های کوچکی تشکیل شده است  که به هم پیوسته و حجره های بزرگتری را تشکیل می دهند و در نهایت حجره های بزرگتر نیز یکی شده و لگنچه کلیه یا همان پلویس را بوجود می آورند. به این حجره ها اصطلاحا “کالیس” گفته می شود. کالیس های کلیه به سه بخش تقسیم می شوند:

حالب لوله ای است که ادرار جمع شده در لگنچه کلیه را به سمت مثانه هدایت می کند. لذا حالب به محاذات (هم تراز) لگنچه، و لگنچه نیز هم به محاذات (هم تراز و هم سطح) کالیس های میانی قرار دارد. به همین دلیل سنگ هایی که در کالیس های فوقانی یا میانی قرار دارند بدنبال ورزش یا انجام سنگ شکنی برون اندامی یا ESWL، احتمال بیشتری برای حرکت کردن  و دفع دارند تا سنگ های کالیس تحتانی. کالیس های تحتانی پایین تر از سطح لگنچه قرار دارند لذا  بدلیل نیروی جاذبه شانس حرکت مسیر رو به بالای سنگ و رفتن به سمت لگنچه و خروج از کلیه خیلی کم می باشد. از همین رو، سنگ های کالیس تحتانی کمتر به درمان سنگ شکنی برون اندامی یا ESWL‌ پاسخ می دهند و روش درمانی RIRS یا PCNL براساس شرایط مناسب تر است.

البته در سنگ های کالیس تحتانی اگر سایز سنگ بزرگ نباشد و باعث درد، انسداد در مسیر خروج ادرار و یا عفونت نشده باشد می توان با سونوگرافی دوره ای هر 6  تا 12 ماه فقط تحت نظر داشت و اقدام درمانی خاصی انجام نداد. البته برای پیشگیری از بزرگتر شدن سنگ بایستی مایعات بویژه آب بیشتر نوشید (حداقل 12 لیوان در روز)، تحرک و فعالیت داشت، رژیم غذایی مناسبی را رعایت کرد، آزمایشات مرتبط با ارزیابی علت تشکیل سنگ انجام داد و در نهایت در صورت صلاحدید پزشک دارو استفاده کرد.

اندازه سنگ کلیه

طبقه بندی سنگ های ادراری

سنگ های ادراری بر اساس اندازه سنگ، محل، ویژگی سنگ در عکس های رادیوگرافی، علت تشکیل سنگ، ترکیبات تشکیل دهنده سنگ و خطر عود سنگ طبقه بندی می شوند.

1) اندازه سنگ

اندازه سنگ معمولا بر اساس یک یا دو بعد سنگ بیان می شود، و به صورت تا 5 میلی متر، 5 تا 10، 10 تا 20، و بزرگ تر از 20 میلی متر در بزرگترین قطر سنگ طبقه بندی می شوند.

2) محل سنگ

سنگ ها را براساس محل آناتومیکی آن می توان تقسیم کرد: به صورت بخش (کالیس) فوقانی، میانی، یا تحتانی کلیه; لگنچه کلیه; بخش فوقانی، میانی یا تحتانی حالب و مثانه.

3) ویژگی سنگ در عکس رادیولوژی

سنگ ها را می توان بر اساس ویژگی که در عکس ساده رادیولوژی (KUB) دارند طبقه بندی کرد. سنگ هایی که در KUB به خوبی دیده می شوند، سنگ هایی که به سختی در KUB دیده می شوند و سنگ هایی که در KUB دیده نمی شوند.

4) علت تشکیل سنگ

سنگ ها را می توان بر اساس علت تشکیل دهنده سنگ طبقه بندی کرد: عفونت ها، علل غیر عفونی ( سنگ های عفونی و سنگ های غیر عفونی); نقص های ژنتیکی; یا سنگ های ادراری ناشی از مصرف داروها.

سنگ های ادراری غیر عفونی:

  • سنگ های اگزالات کلسیم
  • سنگ های فسفات کلسیم (شامل بروشیت و کربنات اپاتیت)
  • سنگ های اسید اوریکی

سنگ های ادراری عفونی:

  • سنگ های فسفات آمونیوم منیزیوم
  • آپاتیت کربنات
  • اورات آمونیوم

سنگ های ادراری با علل ژنتیکی:

  • سنگ های سیستین
  • سنگ های گزانتین
  • 2،8 دی هیدروکسی آدنین
 
سنگ های ادراری

روش‌های تشخیص میکرولیتیازیس

تشخیص صحیح میکرولیتیازیس برای تعیین استراتژی درمانی و پیشگیری از عوارض ضروری است:

۱. سونوگرافی کلیه و مجاری ادراری

اصلی‌ترین روش تشخیصی میکرولیتیازیس است. در سونوگرافی، رسوبات ریز به صورت نقاط اکوژن (نقاط روشن) در کالیس‌های کلیه دیده می‌شوند. سونوگرافی با فرکانس بالا (۷.۵ مگاهرتز) دقت بیشتری نسبت به فرکانس معمولی (۳.۵ مگاهرتز) دارد و می‌تواند کریستال‌های کوچک‌تر را شناسایی کند. مزیت سونوگرافی عدم تابش اشعه، ایمنی برای کودکان و زنان باردار، و هزینه کمتر است.

گزارش معمول سونوگرافی میکرولیتیازیس شامل عباراتی مانند:

-“کانون اکوژن در کالیس تحتانی کلیه چپ به قطر ۲ میلی‌متر”

-“میکرولیتیاز در کالیس میانی کلیه راست”

-“رسوبات ریز در سینوس کلیه”

۲. آزمایش ادرار

۳. آزمایش ادرار ۲۴ ساعته (در موارد مکرر)

۴. آزمایشات خون

۵. سی‌تی اسکن بدون کنتراست (در موارد خاص)

اگر نیاز به تشخیص دقیق‌تر باشد یا سونوگرافی قطعی نباشد، سی‌تی اسکن می‌تواند حتی کوچک‌ترین رسوبات را شناسایی کند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

-درد شدید یک‌طرفه در پهلو یا کمر دارید.

-خون قابل مشاهده در ادرار دارید.

-تب همراه با درد کلیه دارید.

-تهوع و استفراغ شدید دارید.

-ادرار کمتر از حد معمول دارید یا نمی‌توانید ادرار کنید.

-علائم عفونت ادراری مکرر دارید.

-میکرولیتیازیس در سونوگرافی کودک شما تشخیص داده شده است.

تصویر  دکتر محمد جباری
دکتر محمد جباری

دکتر محمد جباری جراح و متخصص کلیه و مجاری ادراری و تناسلی همچنین فلوشیپ فوق تخصصی ارولوژی ترمیمی فارغ التحصیل از دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی و عضو هیئت علمی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی و عضو انجمن علمی ارولوژی ایران می باشد.

آیا این مطلب مفید بود؟ لطفا به آن امتیاز دهید
4.1/5 - (142 امتیاز)
  • تصویر کاربر Ali سه شنبه ۲۸ آذر ۹۶( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 318 مشاهده پرسش
    دکتر جان سلام و عرض ادب
    من که مشکل عفونت پروستات دارم میتونم به ورزش کردن بدنسازی ادامه بدم
    عوارض خطرناکی داره یا نه
    تشکر از لطفتون
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۲۸ آذر ۹۶( 8 سال پیش)
      سلام
      ورزش بدنسازی منعی ندارد و مشکلی برای پروستات ایجاد نمی کند. عفونت پروستات خطرناک نبوده و با داروهای آنتی بیوتیکی معمولا قابل کنترل هست.
  • تصویر کاربر امیر دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 329 مشاهده پرسش
    با عرض سلام مجدد وخسته نباشید خدمت جناب دکتر.رنگ مایع منی که بع صورت زرد کم رنگ و پر رنگ دیده میشه ایا درمانی هست براش تا یک سال پیش رنگ سفید بود بعد بیماری پروستات و طول درمان هنوز زرد رنگه .خواهشمندم راهنمایی بفرماید با تشکر
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش)
      سلام
      زرد بودن رنگ مایع منی الزاما به معنی عفونت نیس به نظرم مجدد آزمایش مایع منی و کشت منی بدهید. اگر نرمال بود اقدامی نمی خواهد
  • تصویر کاربر علی دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 350 مشاهده پرسش
    سلام دکتر
    من حدودا یه ماه پیش در حین سکس دو سه بار جلوی ارضا شدنمو گرفتم بعدش قسمت بالای الت تناسلی که همون پروستات میشه ورم کرد و نتونستم ادرار کنم و کشاله ران چپم سوزش داشت و همزمان در قسمت مثانه و شکم حالت گرفتیگی ماهیچه داشتم
    ولی بعد از یه هفته پنجاه درصد خوب شدم آیا جای نگرانی هست
    میتونم به ورزش بدنسازی برم یا ضرر داره نباید برم
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش)
      سلام
      مشکل جدی به نظر نمی رسد ولی توصیه می کنم سونوگرافی از پروستات و ناحیه کشاله ی ران چپ انجام دهید و اگر نرمال بود و منعی برای انجام بدنسازی ندارید
  • تصویر کاربر امیر دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 311 مشاهده پرسش
    با سلام و خسته نباشید خدمت جناب دکتر سه ماه پیش به علت درد کشاله ران و کنار بیضه و همچنین رنگ زرد منی پیش متخصص رفتم بعد ازمایش ادرار و ازمایش اسپرم چیزی مشخص نشد بعد انجام سنوگرافی متوجه شدم ادرار بع صورت کامل تخلیه نمیشه که بعد انجام معاینه سیستوسکوپی گفتن عفونت شدید پروستات دارم تا یک ماه افلپکساسین و ترازوسین مصرف میکردم بعد از یک ماه داروهام رو متخصص عوض کرد بجاش داکسی سایکلین همراه با مترادونیزول و افلاکسوسین تجویز کرد تا به امروز هنوز انگار تغییری ایجاد نشده و جدیدا از ناحیه کشاله و مقعد دجار درد خفیف شدم و رنگ منی زردتر شده .خواهشمندم راهنمایی بفرمایید با تشکر از شما
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش)
      سلام
      درد هم می تواند بدلیل التهاب پروستات ناشی از عفونت باشد و یا منشا عصبی داشته باشد یا اینکه منشا درد از کمر باشد. معمولا اگر علت عفونت باشد بایستی با آنتی بیوتیک هایی که مصرف کردید بهتر شود و اگر فرقی نکرده احتمالا عفونت منشا آن نبوده است. لذا بهتر است مدتی شنا و راه رفتن در آب و جکوزی را امتحان کنید و اگر باز نتیجه نگرفتید مدتی قرص آمی تریپتلین ۲۵ روزانه یک عدد استفاده کنید گرچه به نظر با آب درمانی بهبودی خواهید یافت.
  • تصویر کاربر ساراصبور دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 558 مشاهده پرسش
    سلام آقاى دكتر . پدر من 6١ سالشه. سرطان پروستات تشخيص داده شد و ارديبهشت ماه عمل راديكال رو انجام دادن و كامل پروستات رو خارج كردن. و پزشك با وجود بدخيم بودن سرطان بسيار از عمل راضى بوده.در آزمايش بعد از عمل psa عددش ٠5بوده و هفته پيش يعنى آذر ماه دوباره آزمايش داده psa يك مميز دو شده. يعنى هفت دهم زيادتر شده.آقاى دكتر چقدر احتمال داره كه سرطان عود كرده باشه؟ پزشك بهشون آنتى بيوتيك داده و گفته كه احتمال زياد از عفونته.نظر شما چيه آقاى دكتر آقاى دكتر من خيلى مظطربم. آيا عود كرده سرطان؟
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش)
      سلام
      البته پاتولوژی و PSA قبل از عمل در تصمیم گیری موثر هست ولی بالا رفتن PSA معمولا بیانگر احتمال بروز عود هست و ترجیحا بایستی درمان های تکمیلی شروع شود.
    2. تصویر کاربر ساراصبور دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش)
      آقاى دكتر معمولا طول عمر اين افراد چقدره؟
    3. تصویر کاربر دکتر محمد جباری دوشنبه ۲۷ آذر ۹۶( 8 سال پیش)
      به PSA قبل از عمل و نتیجه پاتولوژی و درجه بدخیمی آن دارد . توصیه می کنم عکس بگیرند که به آن PSmA PET CT Scan می گویند تا مشخص شود عود دارد یا خیر و اگر دارد کدام قسمت بدن هست.
    4. نمایش سایر 2 پاسخ
درحال دریافت اطلاعات
  • تصویر کاربر میرعلی شنبه ۳ اسفند ۹۲( 1 دهه پیش) تعداد بازدید: 529 مشاهده پرسش
    با عرض سلام خدمت آقای دکتر بنده در مورخه 92/10/23 بعد از انجام سونو متوجه شدم که در قسمت حالب کلیه سمت چپ یک سنگ 13 میلی متری دارم پیش سه تا از دکترهای شهرمان رفتم گفتند باید سنگ شکن بشه سنگ شکن کردم ولی سنگ نشکست گفتن چون سنگ توی حالب بوده نشکسته ومجبور شدم tul کنم و دکتر یک سوند بین کلیه و مثانه ام قرار داد بعد از ده روز دوباره سنگ شکن کردم این بار سنگ شکست سه تکه از سنگها به اندازه 4 تا6 میلی متر پرتاب شدن داخل کالیس تحتانی و بقیه خرد شده و دور سوند باقی ماندند ولی بعداز دو هفته هنوز هم دفع نشده اند یک دکتر می گوید بودن سوند باعث گشادی حالب و در نتیجه دفع سنگهای خرد شده می شود و یک دکتر دیگر می گوید برای اینکه سنگها دفع شود باید سوند را بیرون بیاوری تا همزمان سنگها هم دفع شوند سوال من این است که حرف کدام دکتر را بپذیرم و انجام دهم دوم اینکه برای دفع سنگهایی که داخل کالیس تحتانی می باشد چکار کنم . متشکرم
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری شنبه ۳ اسفند ۹۲( 1 دهه پیش)
      سلام
      به نوعی هر دو حرف صحیح هست از طرفی ماندن سوند حالب را گشاد می کند و از طرفی گاه مانع دفع سنگ می شود ولی با خارج کردن سوند بعد از مدتی که حالب گشاد شده است سنگ ها معمولا دفع می شود
درحال دریافت اطلاعات
مقالات مرتبط