میکرولیتیازیس کلیه چیست؟ |سنگ در کالیس میانی کلیه

در این مقاله مطالعه می کنید:

در این مقاله مطالعه می کنید:

میکرولیتیازیس کلیه یا به اصطلاح عامیانه «شن کلیه» یکی از شایع‌ترین مشکلات دستگاه ادراری است که با تشکیل کریستال‌ها و رسوبات معدنی بسیار ریز در کلیه‌ها مشخص می‌شود. این رسوبات ریز که اندازه‌شان کمتر از ۳ میلی‌متر است، می‌توانند در قسمت‌های مختلف کلیه از جمله کالیس‌های فوقانی، میانی و تحتانی و یا سینوس کلیه تشکیل شوند. میکرولیتیازیس اگرچه معمولاً بدون علامت است، اما می‌تواند مقدمه تشکیل سنگ‌های بزرگ‌تر کلیه باشد که عوارض جدی‌تری را به همراه دارند.

میکرولیتیازیس کلیه چیست؟

میکرولیتیازیس از دو بخش تشکیل شده است: میکرو به معنی «کوچک» و لیتیازیس به معنی «تشکیل سنگ یا رسوب». در واقع، میکرولیتیازیس کلیه به وجود کریستال‌های معدنی بسیار ریز در سیستم جمع‌کننده ادرار کلیه اطلاق می‌شود. این رسوبات معمولاً از ترکیبات کلسیم اگزالات، کلسیم فسفات، اسید اوریک یا در موارد نادرتر از سیستئین تشکیل می‌شوند.

برای درک بهتر، ابتدا باید با ساختار کلیه آشنا شویم. هر کلیه دارای یک سیستم جمع‌آوری ادرار است که شامل:

-کالیس‌های کوچک: ساختارهای کوچک فنجانی‌شکل که ادرار از نفرون‌ها را جمع‌آوری می‌کنند.

-کالیس‌های بزرگ: که از اتصال چندین کالیس کوچک تشکیل می‌شوند و به سه دسته تقسیم می‌شوند:

– کالیس فوقانی (بالای کلیه)

– کالیس میانی (وسط کلیه)

– کالیس تحتانی یا پایینی (پایین کلیه)

-لگن کلیه (پلویس): حفره مرکزی که ادرار از تمام کالیس‌ها را جمع‌آوری کرده و به حالب می‌فرستد.

-سینوس کلیه: فضای چربی در مرکز کلیه که لگن، کالیس‌ها و رگ‌های خونی را در بر می‌گیرد.

میکرولیتیازیس می‌تواند در هر یک از این قسمت‌ها تشکیل شود، اما شایع‌ترین محل آن کالیس‌های کلیه به‌ویژه کالیس تحتانی است، زیرا ادرار در این قسمت به دلیل جاذبه زمین کمتر حرکت کرده و رسوبات راحت‌تر ته‌نشین می‌شوند.

تفاوت میکرولیتیازیس و سنگ کلیه چیست؟

بسیاری از افراد میکرولیتیازیس و سنگ کلیه را یکسان می‌دانند، اما تفاوت‌های مهمی بین این دو وجود دارد:

۱. از نظر اندازه:

  • میکرولیتیازیس: رسوبات بسیار ریز کمتر از ۳ میلی‌متر که معمولاً به صورت نقاط اکوژن (نقاط روشن) در سونوگرافی دیده می‌شوند.
  • سنگ کلیه: توده‌های معدنی بزرگ‌تر از ۳ میلی‌متر که می‌توانند تا چند سانتی‌متر رشد کنند.

۲. از نظر علائم:

  • میکرولیتیازیس: اغلب بدون علامت و در سونوگرافی‌های معمولی به‌طور تصادفی کشف می‌شود.
  • سنگ کلیه: معمولاً با درد شدید کلیه، خونریزی ادراری، تهوع و استفراغ همراه است.

۳. از نظر درمان:

  • میکرولیتیازیس: معمولاً با نوشیدن آب فراوان و تغییرات رژیم غذایی دفع می‌شود.
  • سنگ کلیه: ممکن است نیاز به روش‌های تهاجمی مانند لیتوتریپسی، اورتروسکوپی یا جراحی داشته باشد.

۴. از نظر پیش‌آگهی:

  • میکرولیتیازیس: می‌تواند اولین گام تشکیل سنگ کلیه باشد و با اقدامات پیشگیرانه می‌توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد.
  • سنگ کلیه: اگر درمان نشود می‌تواند منجر به آسیب کلیه، عفونت شدید یا نارسایی کلیوی شود.

“میکرولیتیازیس کالیس کلیه با یافته سونوگرافیک نقاط هایپراکوژن کمتر از ۳ میلی‌متر در کالیس‌های کلیه مشخص می‌شود و ممکن است اولین گام در تشکیل سنگ کلیه باشد. این وضعیت در ۶۳.۶٪ بیماران مبتلا به هماتوری با استفاده از سونوگرافی با رزولوشن بالا تشخیص داده شد. به نقل از: Renal calyceal microlithiasis – PubMed

علائم میکرولیتیازیس کلیه

درد سنگ کلیه

یکی از ویژگی‌های بارز میکرولیتیازیس این است که اکثر افراد مبتلا هیچ علامتی ندارند و این وضعیت به طور تصادفی در سونوگرافی‌های معمولی کشف می‌شود. با این حال، برخی افراد ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

-درد خفیف و مبهم در کمر یا پهلو که معمولاً یک‌طرفه است.

-ناراحتی یا فشار در ناحیه شکم

-خون میکروسکوپیک در ادرار که فقط در آزمایش مشخص می‌شود.

-سوزش خفیف هنگام ادرار کردن

-تکرر ادرار بیشتر از حد معمول

-عفونت‌های مکرر مجاری ادراری

-در کودکان: درد شکم، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی

 میکرولیتیازیس در قسمت‌های مختلف کلیه

بسته به محل تشکیل میکرولیتیازیس، رفتار و روند درمان ممکن است متفاوت باشد:

-میکرولیتیاز در کالیس تحتانی (پایینی) کلیه

شایع‌ترین محل تشکیل میکرولیتیازیس است زیرا رسوبات به دلیل جاذبه در پایین‌ترین قسمت کلیه جمع می‌شوند. این رسوبات معمولاً با نوشیدن آب فراوان و ورزش‌های خاص می‌توانند دفع شوند، اما گاهی به دلیل زاویه نامناسب کالیس تحتانی، خارج شدن آن‌ها دشوار است. اگر میکرولیتیاز کالیس تحتانی به سنگ بزرگ‌تر تبدیل شود، نرخ موفقیت لیتوتریپسی کمتر بوده و ممکن است نیاز به اورتروسکوپی باشد.

-میکرولیتیاز در کالیس میانی کلیه

کالیس میانی در وسط کلیه قرار دارد و میکرولیتیازیس در این ناحیه معمولاً راحت‌تر از کالیس تحتانی دفع می‌شود زیرا زاویه بهتری برای خروج دارد. با نوشیدن آب کافی و فعالیت بدنی، رسوبات می‌توانند به راحتی به لگن کلیه و سپس حالب منتقل شوند.

-میکرولیتیاز در کالیس فوقانی (بالایی) کلیه

کمتر شایع است اما دفع آن نیاز به تلاش بیشتری دارد زیرا باید بر خلاف جاذبه زمین حرکت کند. ورزش‌های پرش و حرکات ویژه می‌توانند به دفع رسوبات از کالیس فوقانی کمک کنند.

-میکرولیتیاز در سینوس کلیه

سینوس کلیه فضای چربی مرکزی است که لگن و کالیس‌ها را احاطه کرده است. میکرولیتیازیس در این ناحیه نادرتر است و معمولاً به همراه میکرولیتیازیس در کالیس‌ها دیده می‌شود.

-میکرولیتیاز کلیه راست و چپ

میکرولیتیازیس می‌تواند در یک کلیه (راست یا چپ) یا هر دو کلیه رخ دهد. اگر فقط یک کلیه درگیر باشد، معمولاً نشان‌دهنده عوامل محلی مانند انسداد جزئی یا آناتومی غیرطبیعی همان کلیه است. اما اگر هر دو کلیه درگیر باشند، احتمالاً علت سیستمیک مانند اختلالات متابولیک یا رژیم غذایی نامناسب است.

 “برای بیماران با هیپوسیتراتوری، پتاسیم سیترات در دوزهای ۳۰-۶۰ میلی‌اکی‌والان در روز توصیه می‌شود. نوشیدن مایعات کافی برای تولید حداقل ۲.۵ لیتر ادرار در روز ضروری است. با این رویکرد جامع شامل افزایش مصرف مایعات، تغییرات رژیم غذایی و درمان دارویی هدفمند بر اساس اختلالات متابولیک، اکثر بیماران مبتلا به میکرولیتیازیس کلیه می‌توانند به طور موثر از پیشرفت به بیماری سنگ علامت‌دار پیشگیری کنند. به نقل از: Treatment for kidney microlithiasis – DrOracle AI

صلاحدید پزشک و مصرف دارو

 درمان میکرولیتیازیس کلیه

خوشبختانه، اکثر موارد میکرولیتیازیس با اقدامات محافظه‌کارانه و تغییرات سبک زندگی قابل کنترل و درمان هستند:

۱. هیدراتاسیون کافی (مهم‌ترین اقدام)

نوشیدن آب فراوان پایه و اساس درمان میکرولیتیازیس است:

-حداقل ۸-۱۲ لیوان (۲-۳ لیتر) در روز بسته به فعالیت و آب‌وهوا

-هر ۲ ساعت یک لیوان آب، حتی در شب

-رنگ ادرار باید بسیار روشن یا تقریباً شفاف باشد

بهترین نوشیدنی آب معمولی، آب لیمو (بدون شکر)، دمنوش‌های گیاهی

-اجتناب از نوشیدنی‌های گازدار، آب میوه‌های شیرین، چای سیاه زیاد

۲. تغییرات رژیم غذایی

-مصرف روزانه کمتر از ۵ گرم نمک

-پرهیز از غذاهای آماده، کنسرو، تنقلات شور

-محدود کردن گوشت قرمز به ۲-۳ بار در هفته

-ترجیح پروتئین‌های گیاهی، ماهی، مرغ

-محدود کردن اسفناج، چغندر، ریواس، چای سیاه، شکلات تلخ، آجیل

-مصرف کلسیم همزمان با غذاهای پراگزالات می‌تواند جذب اگزالات را کاهش دهد.

-افزایش آب لیموترش یا آب نارنج تازه (بدون شکر)

-مصرف طبیعی کلسیم از لبنیات، پنیر، ماست توصیه می‌شود. مصرف مکمل‌های کلسیم فقط با نظر پزشک باشد.

۳. فعالیت بدنی و ورزش

 ۴. درمان‌های دارویی

در صورت وجود اختلالات متابولیک یا عدم پاسخ به تغییرات سبک زندگی:

پتاسیم سیترات:

تیازیدها (هیدروکلروتیازید):

آلوپورینول:

ویتامین B6 (پیریدوکسین):

منیزیم:

درمان‌های گیاهی و مکمل

دمنوش گیاهی

 روش‌های دفع سنگ کلیه از کالیس‌های مختلف

اگر میکرولیتیازیس به سنگ بزرگ‌تر (بیش از ۴-۵ میلی‌متر) تبدیل شود که با روش‌های محافظه‌کارانه دفع نمی‌شود، ممکن است نیاز به روش‌های پزشکی داشته باشید:

۱. سنگ در کالیس تحتانی:

-اورتروسکوپی انعطاف‌پذیر: بهترین روش برای سنگ‌های کالیس تحتانی، با نرخ موفقیت بالا

-لیتوتریپسی (ESWL): نرخ موفقیت کمتر به دلیل زاویه نامناسب

-PCNL (پرکوتانیوس نفرولیتوتومی): برای سنگ‌های بزرگ‌تر از ۲ سانتی‌متر

۲. سنگ در کالیس میانی:

-لیتوتریپسی (ESWL): نرخ موفقیت خوب

-اورتروسکوپی: برای سنگ‌های مقاوم یا بزرگ‌تر

۳. سنگ در کالیس فوقانی:

-لیتوتریپسی (ESWL): روش اول انتخابی با نرخ موفقیت عالی

-اورتروسکوپی: در صورت عدم موفقیت لیتوتریپسی

منظور از کالیس کلیه چیست؟

آیا می دانید کالیس کلیه چیست و چه کاری انجام می دهد؟ در ابتدا باید گفت که کلیه ها دو عضو لوبیایی شکل بوده که بصورت عمودی در دو طرف ستون مهره ها در پشت شکم و زیر عضله دیافراگم قرار گرفته اند.  کلیه از دو بخش اصلی تشکیل شده است.

الف) بافت کلیه که مسئول تصفیه خون می باشد بطوریکه خون با عبور از آن پالایش و مواد زائد همراه با بخشی از آب بدن از آن گرفته شده و بدین طریق ادرار تشکیل می شود. البته بافت کلیه کارکردهای دیگری هم دارد که موضوع بحث الان ما نیست مثل تنظیم فشار خون، ساخت ویتامین دی و …. .

ب) سیستم جمع کننده ادرار: این سیستم از حجره های کوچکی تشکیل شده است  که به هم پیوسته و حجره های بزرگتری را تشکیل می دهند و در نهایت حجره های بزرگتر نیز یکی شده و لگنچه کلیه یا همان پلویس را بوجود می آورند. به این حجره ها اصطلاحا “کالیس” گفته می شود. کالیس های کلیه به سه بخش تقسیم می شوند:

حالب لوله ای است که ادرار جمع شده در لگنچه کلیه را به سمت مثانه هدایت می کند. لذا حالب به محاذات (هم تراز) لگنچه، و لگنچه نیز هم به محاذات (هم تراز و هم سطح) کالیس های میانی قرار دارد. به همین دلیل سنگ هایی که در کالیس های فوقانی یا میانی قرار دارند بدنبال ورزش یا انجام سنگ شکنی برون اندامی یا ESWL، احتمال بیشتری برای حرکت کردن  و دفع دارند تا سنگ های کالیس تحتانی. کالیس های تحتانی پایین تر از سطح لگنچه قرار دارند لذا  بدلیل نیروی جاذبه شانس حرکت مسیر رو به بالای سنگ و رفتن به سمت لگنچه و خروج از کلیه خیلی کم می باشد. از همین رو، سنگ های کالیس تحتانی کمتر به درمان سنگ شکنی برون اندامی یا ESWL‌ پاسخ می دهند و روش درمانی RIRS یا PCNL براساس شرایط مناسب تر است.

البته در سنگ های کالیس تحتانی اگر سایز سنگ بزرگ نباشد و باعث درد، انسداد در مسیر خروج ادرار و یا عفونت نشده باشد می توان با سونوگرافی دوره ای هر 6  تا 12 ماه فقط تحت نظر داشت و اقدام درمانی خاصی انجام نداد. البته برای پیشگیری از بزرگتر شدن سنگ بایستی مایعات بویژه آب بیشتر نوشید (حداقل 12 لیوان در روز)، تحرک و فعالیت داشت، رژیم غذایی مناسبی را رعایت کرد، آزمایشات مرتبط با ارزیابی علت تشکیل سنگ انجام داد و در نهایت در صورت صلاحدید پزشک دارو استفاده کرد.

اندازه سنگ کلیه

طبقه بندی سنگ های ادراری

سنگ های ادراری بر اساس اندازه سنگ، محل، ویژگی سنگ در عکس های رادیوگرافی، علت تشکیل سنگ، ترکیبات تشکیل دهنده سنگ و خطر عود سنگ طبقه بندی می شوند.

1) اندازه سنگ

اندازه سنگ معمولا بر اساس یک یا دو بعد سنگ بیان می شود، و به صورت تا 5 میلی متر، 5 تا 10، 10 تا 20، و بزرگ تر از 20 میلی متر در بزرگترین قطر سنگ طبقه بندی می شوند.

2) محل سنگ

سنگ ها را براساس محل آناتومیکی آن می توان تقسیم کرد: به صورت بخش (کالیس) فوقانی، میانی، یا تحتانی کلیه; لگنچه کلیه; بخش فوقانی، میانی یا تحتانی حالب و مثانه.

3) ویژگی سنگ در عکس رادیولوژی

سنگ ها را می توان بر اساس ویژگی که در عکس ساده رادیولوژی (KUB) دارند طبقه بندی کرد. سنگ هایی که در KUB به خوبی دیده می شوند، سنگ هایی که به سختی در KUB دیده می شوند و سنگ هایی که در KUB دیده نمی شوند.

4) علت تشکیل سنگ

سنگ ها را می توان بر اساس علت تشکیل دهنده سنگ طبقه بندی کرد: عفونت ها، علل غیر عفونی ( سنگ های عفونی و سنگ های غیر عفونی); نقص های ژنتیکی; یا سنگ های ادراری ناشی از مصرف داروها.

سنگ های ادراری غیر عفونی:

  • سنگ های اگزالات کلسیم
  • سنگ های فسفات کلسیم (شامل بروشیت و کربنات اپاتیت)
  • سنگ های اسید اوریکی

سنگ های ادراری عفونی:

  • سنگ های فسفات آمونیوم منیزیوم
  • آپاتیت کربنات
  • اورات آمونیوم

سنگ های ادراری با علل ژنتیکی:

  • سنگ های سیستین
  • سنگ های گزانتین
  • 2،8 دی هیدروکسی آدنین
 
سنگ های ادراری

روش‌های تشخیص میکرولیتیازیس

تشخیص صحیح میکرولیتیازیس برای تعیین استراتژی درمانی و پیشگیری از عوارض ضروری است:

۱. سونوگرافی کلیه و مجاری ادراری

اصلی‌ترین روش تشخیصی میکرولیتیازیس است. در سونوگرافی، رسوبات ریز به صورت نقاط اکوژن (نقاط روشن) در کالیس‌های کلیه دیده می‌شوند. سونوگرافی با فرکانس بالا (۷.۵ مگاهرتز) دقت بیشتری نسبت به فرکانس معمولی (۳.۵ مگاهرتز) دارد و می‌تواند کریستال‌های کوچک‌تر را شناسایی کند. مزیت سونوگرافی عدم تابش اشعه، ایمنی برای کودکان و زنان باردار، و هزینه کمتر است.

گزارش معمول سونوگرافی میکرولیتیازیس شامل عباراتی مانند:

-“کانون اکوژن در کالیس تحتانی کلیه چپ به قطر ۲ میلی‌متر”

-“میکرولیتیاز در کالیس میانی کلیه راست”

-“رسوبات ریز در سینوس کلیه”

۲. آزمایش ادرار

۳. آزمایش ادرار ۲۴ ساعته (در موارد مکرر)

۴. آزمایشات خون

۵. سی‌تی اسکن بدون کنتراست (در موارد خاص)

اگر نیاز به تشخیص دقیق‌تر باشد یا سونوگرافی قطعی نباشد، سی‌تی اسکن می‌تواند حتی کوچک‌ترین رسوبات را شناسایی کند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

-درد شدید یک‌طرفه در پهلو یا کمر دارید.

-خون قابل مشاهده در ادرار دارید.

-تب همراه با درد کلیه دارید.

-تهوع و استفراغ شدید دارید.

-ادرار کمتر از حد معمول دارید یا نمی‌توانید ادرار کنید.

-علائم عفونت ادراری مکرر دارید.

-میکرولیتیازیس در سونوگرافی کودک شما تشخیص داده شده است.

تصویر  دکتر محمد جباری
دکتر محمد جباری

دکتر محمد جباری جراح و متخصص کلیه و مجاری ادراری و تناسلی همچنین فلوشیپ فوق تخصصی ارولوژی ترمیمی فارغ التحصیل از دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی و عضو هیئت علمی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی و عضو انجمن علمی ارولوژی ایران می باشد.

آیا این مطلب مفید بود؟ لطفا به آن امتیاز دهید
4.1/5 - (142 امتیاز)
  • تصویر کاربر علی سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش) تعداد بازدید: 550 مشاهده پرسش
    Ali Basaki:
    با سلام خدمت جناب دکتر عزیز
    بنده 36 سالمه و 9 ماه پیش چند مورد رابطه جنسی داشتم در کشور تایلند که دو مورد بدون کاندوم بود و یکی دو هفته بعد یک شب دچار تب و لرز شدم و چند روز بعدش عفونت شدید مجاری ادراری که بعد از معایه و آزمایش ادرار مشخص شد عفون باکتری بوده و با آنتی بیوتیک مثل آمپول جنتامایسن 6 عدد و کپسول و قرص به مدت دو هفته درمان شد البته این هم بگم که حدود یک هفته از لحظه شروع علائم عفونت تا شروع درمان زمان گذشت منظورم اینه یک مقدار درمان دیر شروع شد
    به هر حال خوب بودم تا اینکه یک ماه بعد متوجه شدم یک مقدار سوزش دارم و مجدد به پزشک مراجعه کردم و گفتند بخاطر پروستاته و باکتری در بافت پروستات لونه کرده و سیپروفلوکساسین 500 و مترو نیدازول برای دو هفته مصرف کردم و خوب شدم تا دو سه ماه هیچ مشکلی نداشتم تا اینکه دوباره سوزش در مجاری ادراری داشتم و ضمنا چندین مورد آزمایش ادرار دادم و ازمایشات نرمال شده بود و عفونتی در ادرار مشاهده نشد و پزشک برام سیستویوروسکوپی نوشت و انجام دادیم در بیمارستان و اتاق عمل و گفتن خطری نیست و نه غده سرطان مشاهده شده و نه چیز مشکوک دیگه و فقط گفتن ورم پروستات هست و آنتی بیوتیک ضعیف دادن برای 10 روز و خوردم و خوب نشدم و سوزش ها همچنان باقیست
    ضمنا قبل از سیستویوروسکوپی آزمایش خون وhiv هم دادم که شش ماه از رابطه جنسی گذشته بود و جواب منفی بود و سنوگرافی هم نشون داده بود که مختصری ورم وجود داره
    و یک آزمایش پاتولوژی در اتاق گرفتن از من که هنوز پزشک ندیده و باید ببرم نشون بدم قبل از مراجعه به پزشک گفتم در اینجا از شما هم مشاوره بگیرم ببینم نظر شما چیست
    و یک نکته مهم هم بگم و اینکه در زمانی که عفونت شدید داشتم تا قبل از اینکه درمان شروع کنم دو بار انزلال داشتم در همون زمانهایی که سوزشای شدید داشتم شبیه سوزاک و این سوال همیشه ت ذهن من هست که نکنه اون دو مورد انزلال باعث شده باکتری تو عمق پروستات لونه کرده باشه و بخاطر همین این آنتی بیوتیکا جواب نداده و این هم بگم که تاوانکس هم به مدت 10 روز مصرف کرده بودم دو ماه بعد از شروع بیماری

    لطفا کمک کنید تا بدونم چکار باید بکنم
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
    2. تصویر کاربر علی سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
      با سپاس از دکتر گرامی با توجه به اینکه فرمورین در نمونه برداری التهاب مزمن دیده شده برای درمان اگر 6 هفته آنتی بیوتیک بخورم صلاح میدونید یا خیر چون من همیشه انتی بیوتیک یا 1 هفته یا نهایت دو هفته خوردم و فکر میکنم کافی نبوده
    3. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
    4. نمایش سایر 2 پاسخ
  • تصویر کاربر علی سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش) تعداد بازدید: 421 مشاهده پرسش
    با سلام خدمت جناب دکتر عزیز
    بنده 36 سالمه و 9 ماه پیش چند مورد رابطه جنسی داشتم در کشور تایلند که دو مورد بدون کاندوم بود و یکی دو هفته بعد یک شب دچار تب و لرز شدم و چند روز بعدش عفونت شدید مجاری ادراری که بعد از معایه و آزمایش ادرار مشخص شد عفون باکتری بوده و با آنتی بیوتیک مثل آمپول جنتامایسن 6 عدد و کپسول و قرص به مدت دو هفته درمان شد البته این هم بگم یک هفته تا ده روز از لحظه شروع علائم عفونت تا شروع درمان زمان گذشت منظورم اینه یک مقدار درمان دیر شروع شد
    به هر حال یک ماه بعد متوجه شدم یک مقدار سوزش دارم و مجدد به پزشک مراجعه کردم و گفتند بخاطر پروستاته و باکتری در بافت پروستات لونه کرده و سیپروفلوکساسین 500 و مترو نیدازول برای دو هفته مصرف کردم و خوب شدم تا دو سه ماه هیچ مشکلی نداشتم تا اینکه دوباره سوزش در مجاری ادراری داشتم و ضمنا چندین مورد آزمایش ادرار دادم و ازمایشات نرمال شده بود و عفونتی در ادرار مشاهده نشد و پزشک برام سیستویوروسکومی نوشت و انجام دادیم و گفتن خطری نیست و نه غذه سرطان مشاهده شده و نه چیز مشکوک دیگه و فقط گفتن ورم پروستات هست و آنتی بیوتیک ضعیف دادن برای 10 روز و خوردم و خوب نشدم و سوزش ها همچنان باقیست
    ضمنا قبل از سیستویوروسکوپی آزمایش خون وhiv هم دادم که شش ماه از رابطه جنسی گذشته بود و جواب منفی بود و سنوگرافی هم نشون داده بود که مختصری ورم وجود داره
    و یک آزمایش پاتولوژی در اتاق گرفتن از منکه هنوز پزشک ندیده و باید ببرم نشون بدم گفتم در اینجا از شما هم مشاوره بگیرم ببینم نظر شما چیست

    لطفا کمک کنید تا بدونم چکار باید بکنم
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
  • تصویر کاربر مهدی سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش) تعداد بازدید: 348 مشاهده پرسش
    سلام من ازیکماهونیم پیش دردخفیف درکشاله ران چپ وراست واطراف بیضه داشتم بعضی وقتاهم به دندهاپشتم عضلانی میزدبه ارولوژی رفتم اسفندماه تشخیص التهاب پروستات وواریس خفیف دادن افلوکسیر200وکلوکسیب 100وپروستاتان دادن دردهمونجوری خفیف بودبعضی وقتامی افتادتا11روزپیش داروتموم شدتاوانکس500دادن کلوکسیب200باپروستاتان ولی تواین چندروزدردام بیشترشده.سونوکلیه مثانه پروستات بیضه طبیعی بودکشت ادرارم منفی
    واریکوسل هم نبود.رابطه نداشتم اصلاخودارضایی
    29سالمه
    وزن93
    دیابت وچربی خونم دارم
    راهنماییم کنین آقای دکتر?
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
      سلام
      احتمال داره منشا درد از کمرتان باشد
    2. تصویر کاربر مهدی سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
      سلام آقای دکتربایدچیکارکنم? بایک دکتردیگه صحبت کردم گفتن التهاب پروستات هستش ازاسفندماه درگیرم..چقدم هزینه کردم ولی بی فایده همه اش سالم بوده.
      پارسال خودارضایی میکردم یه دردی تودنده میزد.
    3. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
    4. تصویر کاربر مهدی سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
      پیاده روی بهتره ?
      ممنوونم
    5. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
    6. تصویر کاربر مهدی سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
      بایدثبت نام کنم اگه داشته باشه پرندساکنیم
      احتیاجی نیست به شمامراجعه کنم?دررابطه باالتهاب پروستات ودرداطراف بیضه
    7. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
      خیر
    8. نمایش سایر 6 پاسخ
  • تصویر کاربر حسن سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش) تعداد بازدید: 352 مشاهده پرسش
    سلام اقای دکتر اگر التهاب پروستاد با دارو خوب نشد چکار باید کرد
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری سه شنبه ۱۳ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
      سلام
      لگن آبگرم و‌ماساژ پروستات
  • تصویر کاربر سوزان یکشنبه ۱۱ فروردین ۹۸( 7 سال پیش) تعداد بازدید: 477 مشاهده پرسش
    درکد بر شما.پدر بنده ۷۳ ساله تشخیص سرطان پروستات سمت راست براشون داده شده.اسکن استخوان نشاندهنده ی متاستاز به ستون فقرات و دنده ی راست هست.جواب سی تی شکم هنوز نیومده.psaاولیه ۲۷.۲۰ هست.گلیسون هم ۵+۴هست.برای ایشون شیمی درمانی جواب میده یا فقط اذیتشون می کنیم با این کار؟روش درمانی شون در کل با این اوصاف چه خواهد بود؟سه فایل برای شما ضمیمه شد.با سپاس
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری یکشنبه ۱۱ فروردین ۹۸( 7 سال پیش)
درحال دریافت اطلاعات
  • تصویر کاربر میرعلی شنبه ۳ اسفند ۹۲( 1 دهه پیش) تعداد بازدید: 526 مشاهده پرسش
    با عرض سلام خدمت آقای دکتر بنده در مورخه 92/10/23 بعد از انجام سونو متوجه شدم که در قسمت حالب کلیه سمت چپ یک سنگ 13 میلی متری دارم پیش سه تا از دکترهای شهرمان رفتم گفتند باید سنگ شکن بشه سنگ شکن کردم ولی سنگ نشکست گفتن چون سنگ توی حالب بوده نشکسته ومجبور شدم tul کنم و دکتر یک سوند بین کلیه و مثانه ام قرار داد بعد از ده روز دوباره سنگ شکن کردم این بار سنگ شکست سه تکه از سنگها به اندازه 4 تا6 میلی متر پرتاب شدن داخل کالیس تحتانی و بقیه خرد شده و دور سوند باقی ماندند ولی بعداز دو هفته هنوز هم دفع نشده اند یک دکتر می گوید بودن سوند باعث گشادی حالب و در نتیجه دفع سنگهای خرد شده می شود و یک دکتر دیگر می گوید برای اینکه سنگها دفع شود باید سوند را بیرون بیاوری تا همزمان سنگها هم دفع شوند سوال من این است که حرف کدام دکتر را بپذیرم و انجام دهم دوم اینکه برای دفع سنگهایی که داخل کالیس تحتانی می باشد چکار کنم . متشکرم
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری شنبه ۳ اسفند ۹۲( 1 دهه پیش)
      سلام
      به نوعی هر دو حرف صحیح هست از طرفی ماندن سوند حالب را گشاد می کند و از طرفی گاه مانع دفع سنگ می شود ولی با خارج کردن سوند بعد از مدتی که حالب گشاد شده است سنگ ها معمولا دفع می شود
درحال دریافت اطلاعات
مقالات مرتبط