میکرولیتیازیس کلیه چیست؟ |سنگ در کالیس میانی کلیه

در این مقاله مطالعه می کنید:

در این مقاله مطالعه می کنید:

میکرولیتیازیس کلیه یا به اصطلاح عامیانه «شن کلیه» یکی از شایع‌ترین مشکلات دستگاه ادراری است که با تشکیل کریستال‌ها و رسوبات معدنی بسیار ریز در کلیه‌ها مشخص می‌شود. این رسوبات ریز که اندازه‌شان کمتر از ۳ میلی‌متر است، می‌توانند در قسمت‌های مختلف کلیه از جمله کالیس‌های فوقانی، میانی و تحتانی و یا سینوس کلیه تشکیل شوند. میکرولیتیازیس اگرچه معمولاً بدون علامت است، اما می‌تواند مقدمه تشکیل سنگ‌های بزرگ‌تر کلیه باشد که عوارض جدی‌تری را به همراه دارند.

میکرولیتیازیس کلیه چیست؟

میکرولیتیازیس از دو بخش تشکیل شده است: میکرو به معنی «کوچک» و لیتیازیس به معنی «تشکیل سنگ یا رسوب». در واقع، میکرولیتیازیس کلیه به وجود کریستال‌های معدنی بسیار ریز در سیستم جمع‌کننده ادرار کلیه اطلاق می‌شود. این رسوبات معمولاً از ترکیبات کلسیم اگزالات، کلسیم فسفات، اسید اوریک یا در موارد نادرتر از سیستئین تشکیل می‌شوند.

برای درک بهتر، ابتدا باید با ساختار کلیه آشنا شویم. هر کلیه دارای یک سیستم جمع‌آوری ادرار است که شامل:

-کالیس‌های کوچک: ساختارهای کوچک فنجانی‌شکل که ادرار از نفرون‌ها را جمع‌آوری می‌کنند.

-کالیس‌های بزرگ: که از اتصال چندین کالیس کوچک تشکیل می‌شوند و به سه دسته تقسیم می‌شوند:

– کالیس فوقانی (بالای کلیه)

– کالیس میانی (وسط کلیه)

– کالیس تحتانی یا پایینی (پایین کلیه)

-لگن کلیه (پلویس): حفره مرکزی که ادرار از تمام کالیس‌ها را جمع‌آوری کرده و به حالب می‌فرستد.

-سینوس کلیه: فضای چربی در مرکز کلیه که لگن، کالیس‌ها و رگ‌های خونی را در بر می‌گیرد.

میکرولیتیازیس می‌تواند در هر یک از این قسمت‌ها تشکیل شود، اما شایع‌ترین محل آن کالیس‌های کلیه به‌ویژه کالیس تحتانی است، زیرا ادرار در این قسمت به دلیل جاذبه زمین کمتر حرکت کرده و رسوبات راحت‌تر ته‌نشین می‌شوند.

تفاوت میکرولیتیازیس و سنگ کلیه چیست؟

بسیاری از افراد میکرولیتیازیس و سنگ کلیه را یکسان می‌دانند، اما تفاوت‌های مهمی بین این دو وجود دارد:

۱. از نظر اندازه:

  • میکرولیتیازیس: رسوبات بسیار ریز کمتر از ۳ میلی‌متر که معمولاً به صورت نقاط اکوژن (نقاط روشن) در سونوگرافی دیده می‌شوند.
  • سنگ کلیه: توده‌های معدنی بزرگ‌تر از ۳ میلی‌متر که می‌توانند تا چند سانتی‌متر رشد کنند.

۲. از نظر علائم:

  • میکرولیتیازیس: اغلب بدون علامت و در سونوگرافی‌های معمولی به‌طور تصادفی کشف می‌شود.
  • سنگ کلیه: معمولاً با درد شدید کلیه، خونریزی ادراری، تهوع و استفراغ همراه است.

۳. از نظر درمان:

  • میکرولیتیازیس: معمولاً با نوشیدن آب فراوان و تغییرات رژیم غذایی دفع می‌شود.
  • سنگ کلیه: ممکن است نیاز به روش‌های تهاجمی مانند لیتوتریپسی، اورتروسکوپی یا جراحی داشته باشد.

۴. از نظر پیش‌آگهی:

  • میکرولیتیازیس: می‌تواند اولین گام تشکیل سنگ کلیه باشد و با اقدامات پیشگیرانه می‌توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد.
  • سنگ کلیه: اگر درمان نشود می‌تواند منجر به آسیب کلیه، عفونت شدید یا نارسایی کلیوی شود.

“میکرولیتیازیس کالیس کلیه با یافته سونوگرافیک نقاط هایپراکوژن کمتر از ۳ میلی‌متر در کالیس‌های کلیه مشخص می‌شود و ممکن است اولین گام در تشکیل سنگ کلیه باشد. این وضعیت در ۶۳.۶٪ بیماران مبتلا به هماتوری با استفاده از سونوگرافی با رزولوشن بالا تشخیص داده شد. به نقل از: Renal calyceal microlithiasis – PubMed

علائم میکرولیتیازیس کلیه

درد سنگ کلیه

یکی از ویژگی‌های بارز میکرولیتیازیس این است که اکثر افراد مبتلا هیچ علامتی ندارند و این وضعیت به طور تصادفی در سونوگرافی‌های معمولی کشف می‌شود. با این حال، برخی افراد ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

-درد خفیف و مبهم در کمر یا پهلو که معمولاً یک‌طرفه است.

-ناراحتی یا فشار در ناحیه شکم

-خون میکروسکوپیک در ادرار که فقط در آزمایش مشخص می‌شود.

-سوزش خفیف هنگام ادرار کردن

-تکرر ادرار بیشتر از حد معمول

-عفونت‌های مکرر مجاری ادراری

-در کودکان: درد شکم، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی

 میکرولیتیازیس در قسمت‌های مختلف کلیه

بسته به محل تشکیل میکرولیتیازیس، رفتار و روند درمان ممکن است متفاوت باشد:

-میکرولیتیاز در کالیس تحتانی (پایینی) کلیه

شایع‌ترین محل تشکیل میکرولیتیازیس است زیرا رسوبات به دلیل جاذبه در پایین‌ترین قسمت کلیه جمع می‌شوند. این رسوبات معمولاً با نوشیدن آب فراوان و ورزش‌های خاص می‌توانند دفع شوند، اما گاهی به دلیل زاویه نامناسب کالیس تحتانی، خارج شدن آن‌ها دشوار است. اگر میکرولیتیاز کالیس تحتانی به سنگ بزرگ‌تر تبدیل شود، نرخ موفقیت لیتوتریپسی کمتر بوده و ممکن است نیاز به اورتروسکوپی باشد.

-میکرولیتیاز در کالیس میانی کلیه

کالیس میانی در وسط کلیه قرار دارد و میکرولیتیازیس در این ناحیه معمولاً راحت‌تر از کالیس تحتانی دفع می‌شود زیرا زاویه بهتری برای خروج دارد. با نوشیدن آب کافی و فعالیت بدنی، رسوبات می‌توانند به راحتی به لگن کلیه و سپس حالب منتقل شوند.

-میکرولیتیاز در کالیس فوقانی (بالایی) کلیه

کمتر شایع است اما دفع آن نیاز به تلاش بیشتری دارد زیرا باید بر خلاف جاذبه زمین حرکت کند. ورزش‌های پرش و حرکات ویژه می‌توانند به دفع رسوبات از کالیس فوقانی کمک کنند.

-میکرولیتیاز در سینوس کلیه

سینوس کلیه فضای چربی مرکزی است که لگن و کالیس‌ها را احاطه کرده است. میکرولیتیازیس در این ناحیه نادرتر است و معمولاً به همراه میکرولیتیازیس در کالیس‌ها دیده می‌شود.

-میکرولیتیاز کلیه راست و چپ

میکرولیتیازیس می‌تواند در یک کلیه (راست یا چپ) یا هر دو کلیه رخ دهد. اگر فقط یک کلیه درگیر باشد، معمولاً نشان‌دهنده عوامل محلی مانند انسداد جزئی یا آناتومی غیرطبیعی همان کلیه است. اما اگر هر دو کلیه درگیر باشند، احتمالاً علت سیستمیک مانند اختلالات متابولیک یا رژیم غذایی نامناسب است.

 “برای بیماران با هیپوسیتراتوری، پتاسیم سیترات در دوزهای ۳۰-۶۰ میلی‌اکی‌والان در روز توصیه می‌شود. نوشیدن مایعات کافی برای تولید حداقل ۲.۵ لیتر ادرار در روز ضروری است. با این رویکرد جامع شامل افزایش مصرف مایعات، تغییرات رژیم غذایی و درمان دارویی هدفمند بر اساس اختلالات متابولیک، اکثر بیماران مبتلا به میکرولیتیازیس کلیه می‌توانند به طور موثر از پیشرفت به بیماری سنگ علامت‌دار پیشگیری کنند. به نقل از: Treatment for kidney microlithiasis – DrOracle AI

صلاحدید پزشک و مصرف دارو

 درمان میکرولیتیازیس کلیه

خوشبختانه، اکثر موارد میکرولیتیازیس با اقدامات محافظه‌کارانه و تغییرات سبک زندگی قابل کنترل و درمان هستند:

۱. هیدراتاسیون کافی (مهم‌ترین اقدام)

نوشیدن آب فراوان پایه و اساس درمان میکرولیتیازیس است:

-حداقل ۸-۱۲ لیوان (۲-۳ لیتر) در روز بسته به فعالیت و آب‌وهوا

-هر ۲ ساعت یک لیوان آب، حتی در شب

-رنگ ادرار باید بسیار روشن یا تقریباً شفاف باشد

بهترین نوشیدنی آب معمولی، آب لیمو (بدون شکر)، دمنوش‌های گیاهی

-اجتناب از نوشیدنی‌های گازدار، آب میوه‌های شیرین، چای سیاه زیاد

۲. تغییرات رژیم غذایی

-مصرف روزانه کمتر از ۵ گرم نمک

-پرهیز از غذاهای آماده، کنسرو، تنقلات شور

-محدود کردن گوشت قرمز به ۲-۳ بار در هفته

-ترجیح پروتئین‌های گیاهی، ماهی، مرغ

-محدود کردن اسفناج، چغندر، ریواس، چای سیاه، شکلات تلخ، آجیل

-مصرف کلسیم همزمان با غذاهای پراگزالات می‌تواند جذب اگزالات را کاهش دهد.

-افزایش آب لیموترش یا آب نارنج تازه (بدون شکر)

-مصرف طبیعی کلسیم از لبنیات، پنیر، ماست توصیه می‌شود. مصرف مکمل‌های کلسیم فقط با نظر پزشک باشد.

۳. فعالیت بدنی و ورزش

 ۴. درمان‌های دارویی

در صورت وجود اختلالات متابولیک یا عدم پاسخ به تغییرات سبک زندگی:

پتاسیم سیترات:

تیازیدها (هیدروکلروتیازید):

آلوپورینول:

ویتامین B6 (پیریدوکسین):

منیزیم:

درمان‌های گیاهی و مکمل

دمنوش گیاهی

 روش‌های دفع سنگ کلیه از کالیس‌های مختلف

اگر میکرولیتیازیس به سنگ بزرگ‌تر (بیش از ۴-۵ میلی‌متر) تبدیل شود که با روش‌های محافظه‌کارانه دفع نمی‌شود، ممکن است نیاز به روش‌های پزشکی داشته باشید:

۱. سنگ در کالیس تحتانی:

-اورتروسکوپی انعطاف‌پذیر: بهترین روش برای سنگ‌های کالیس تحتانی، با نرخ موفقیت بالا

-لیتوتریپسی (ESWL): نرخ موفقیت کمتر به دلیل زاویه نامناسب

-PCNL (پرکوتانیوس نفرولیتوتومی): برای سنگ‌های بزرگ‌تر از ۲ سانتی‌متر

۲. سنگ در کالیس میانی:

-لیتوتریپسی (ESWL): نرخ موفقیت خوب

-اورتروسکوپی: برای سنگ‌های مقاوم یا بزرگ‌تر

۳. سنگ در کالیس فوقانی:

-لیتوتریپسی (ESWL): روش اول انتخابی با نرخ موفقیت عالی

-اورتروسکوپی: در صورت عدم موفقیت لیتوتریپسی

منظور از کالیس کلیه چیست؟

آیا می دانید کالیس کلیه چیست و چه کاری انجام می دهد؟ در ابتدا باید گفت که کلیه ها دو عضو لوبیایی شکل بوده که بصورت عمودی در دو طرف ستون مهره ها در پشت شکم و زیر عضله دیافراگم قرار گرفته اند.  کلیه از دو بخش اصلی تشکیل شده است.

الف) بافت کلیه که مسئول تصفیه خون می باشد بطوریکه خون با عبور از آن پالایش و مواد زائد همراه با بخشی از آب بدن از آن گرفته شده و بدین طریق ادرار تشکیل می شود. البته بافت کلیه کارکردهای دیگری هم دارد که موضوع بحث الان ما نیست مثل تنظیم فشار خون، ساخت ویتامین دی و …. .

ب) سیستم جمع کننده ادرار: این سیستم از حجره های کوچکی تشکیل شده است  که به هم پیوسته و حجره های بزرگتری را تشکیل می دهند و در نهایت حجره های بزرگتر نیز یکی شده و لگنچه کلیه یا همان پلویس را بوجود می آورند. به این حجره ها اصطلاحا “کالیس” گفته می شود. کالیس های کلیه به سه بخش تقسیم می شوند:

حالب لوله ای است که ادرار جمع شده در لگنچه کلیه را به سمت مثانه هدایت می کند. لذا حالب به محاذات (هم تراز) لگنچه، و لگنچه نیز هم به محاذات (هم تراز و هم سطح) کالیس های میانی قرار دارد. به همین دلیل سنگ هایی که در کالیس های فوقانی یا میانی قرار دارند بدنبال ورزش یا انجام سنگ شکنی برون اندامی یا ESWL، احتمال بیشتری برای حرکت کردن  و دفع دارند تا سنگ های کالیس تحتانی. کالیس های تحتانی پایین تر از سطح لگنچه قرار دارند لذا  بدلیل نیروی جاذبه شانس حرکت مسیر رو به بالای سنگ و رفتن به سمت لگنچه و خروج از کلیه خیلی کم می باشد. از همین رو، سنگ های کالیس تحتانی کمتر به درمان سنگ شکنی برون اندامی یا ESWL‌ پاسخ می دهند و روش درمانی RIRS یا PCNL براساس شرایط مناسب تر است.

البته در سنگ های کالیس تحتانی اگر سایز سنگ بزرگ نباشد و باعث درد، انسداد در مسیر خروج ادرار و یا عفونت نشده باشد می توان با سونوگرافی دوره ای هر 6  تا 12 ماه فقط تحت نظر داشت و اقدام درمانی خاصی انجام نداد. البته برای پیشگیری از بزرگتر شدن سنگ بایستی مایعات بویژه آب بیشتر نوشید (حداقل 12 لیوان در روز)، تحرک و فعالیت داشت، رژیم غذایی مناسبی را رعایت کرد، آزمایشات مرتبط با ارزیابی علت تشکیل سنگ انجام داد و در نهایت در صورت صلاحدید پزشک دارو استفاده کرد.

اندازه سنگ کلیه

طبقه بندی سنگ های ادراری

سنگ های ادراری بر اساس اندازه سنگ، محل، ویژگی سنگ در عکس های رادیوگرافی، علت تشکیل سنگ، ترکیبات تشکیل دهنده سنگ و خطر عود سنگ طبقه بندی می شوند.

1) اندازه سنگ

اندازه سنگ معمولا بر اساس یک یا دو بعد سنگ بیان می شود، و به صورت تا 5 میلی متر، 5 تا 10، 10 تا 20، و بزرگ تر از 20 میلی متر در بزرگترین قطر سنگ طبقه بندی می شوند.

2) محل سنگ

سنگ ها را براساس محل آناتومیکی آن می توان تقسیم کرد: به صورت بخش (کالیس) فوقانی، میانی، یا تحتانی کلیه; لگنچه کلیه; بخش فوقانی، میانی یا تحتانی حالب و مثانه.

3) ویژگی سنگ در عکس رادیولوژی

سنگ ها را می توان بر اساس ویژگی که در عکس ساده رادیولوژی (KUB) دارند طبقه بندی کرد. سنگ هایی که در KUB به خوبی دیده می شوند، سنگ هایی که به سختی در KUB دیده می شوند و سنگ هایی که در KUB دیده نمی شوند.

4) علت تشکیل سنگ

سنگ ها را می توان بر اساس علت تشکیل دهنده سنگ طبقه بندی کرد: عفونت ها، علل غیر عفونی ( سنگ های عفونی و سنگ های غیر عفونی); نقص های ژنتیکی; یا سنگ های ادراری ناشی از مصرف داروها.

سنگ های ادراری غیر عفونی:

  • سنگ های اگزالات کلسیم
  • سنگ های فسفات کلسیم (شامل بروشیت و کربنات اپاتیت)
  • سنگ های اسید اوریکی

سنگ های ادراری عفونی:

  • سنگ های فسفات آمونیوم منیزیوم
  • آپاتیت کربنات
  • اورات آمونیوم

سنگ های ادراری با علل ژنتیکی:

  • سنگ های سیستین
  • سنگ های گزانتین
  • 2،8 دی هیدروکسی آدنین
 
سنگ های ادراری

روش‌های تشخیص میکرولیتیازیس

تشخیص صحیح میکرولیتیازیس برای تعیین استراتژی درمانی و پیشگیری از عوارض ضروری است:

۱. سونوگرافی کلیه و مجاری ادراری

اصلی‌ترین روش تشخیصی میکرولیتیازیس است. در سونوگرافی، رسوبات ریز به صورت نقاط اکوژن (نقاط روشن) در کالیس‌های کلیه دیده می‌شوند. سونوگرافی با فرکانس بالا (۷.۵ مگاهرتز) دقت بیشتری نسبت به فرکانس معمولی (۳.۵ مگاهرتز) دارد و می‌تواند کریستال‌های کوچک‌تر را شناسایی کند. مزیت سونوگرافی عدم تابش اشعه، ایمنی برای کودکان و زنان باردار، و هزینه کمتر است.

گزارش معمول سونوگرافی میکرولیتیازیس شامل عباراتی مانند:

-“کانون اکوژن در کالیس تحتانی کلیه چپ به قطر ۲ میلی‌متر”

-“میکرولیتیاز در کالیس میانی کلیه راست”

-“رسوبات ریز در سینوس کلیه”

۲. آزمایش ادرار

۳. آزمایش ادرار ۲۴ ساعته (در موارد مکرر)

۴. آزمایشات خون

۵. سی‌تی اسکن بدون کنتراست (در موارد خاص)

اگر نیاز به تشخیص دقیق‌تر باشد یا سونوگرافی قطعی نباشد، سی‌تی اسکن می‌تواند حتی کوچک‌ترین رسوبات را شناسایی کند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

-درد شدید یک‌طرفه در پهلو یا کمر دارید.

-خون قابل مشاهده در ادرار دارید.

-تب همراه با درد کلیه دارید.

-تهوع و استفراغ شدید دارید.

-ادرار کمتر از حد معمول دارید یا نمی‌توانید ادرار کنید.

-علائم عفونت ادراری مکرر دارید.

-میکرولیتیازیس در سونوگرافی کودک شما تشخیص داده شده است.

تصویر  دکتر محمد جباری
دکتر محمد جباری

دکتر محمد جباری جراح و متخصص کلیه و مجاری ادراری و تناسلی همچنین فلوشیپ فوق تخصصی ارولوژی ترمیمی فارغ التحصیل از دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی و عضو هیئت علمی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی و عضو انجمن علمی ارولوژی ایران می باشد.

آیا این مطلب مفید بود؟ لطفا به آن امتیاز دهید
4.1/5 - (142 امتیاز)
  • تصویر کاربر علی یکشنبه ۹ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 512 مشاهده پرسش
    با سلام و خسته نباشید
    اقای دکتر،من ۲۴ سالمه .وسط تعطیلات عید یه چند روز اسهال شدم و بعدش یه روز هم تب کردم، بعد اوون یک روز تب سوزش ادرار پیدا کردم،موقع ادرار کردن نوک التم درد میگرفت.سیپروفلوکساسین ۵۰۰ روزی یک عدد شروع کردم یا یک هفته،روز به روز سوزش کم تر شد اماا با اوون یک هفته به طور کامل نرفت.بعد من گفتم شاید یه مقدار مایعات زیاد بخورم به طور کامل رفع بشه اما رفع نشد و بعد از یک هفته دوباره شروع کرد به زیاد شدن،من ازمایش ادرار و کشته ادرار هم دادم سالم بود،سونوگرافی کلیه مثانه و پروستات هم دادم همه چیز سالم و نرمال بود،ازمایش psa هم دادم اونم نرمال بود.پیش یه دکتر رفتم گفت من پروستاتیت مزمن دارمو گفت باید افلوکساسین ۳۰۰ هر ۱۲ ساعت تا یک ماه بخورم،سوزش ادرار با خوردن قرص روو به کم شدن بود،اما یک روز من خودارضایی کردم،و از شبه اوون روز من بدتر شدم،و الان هنوز یک ماه نشده،این سوزش ها اکثرا بعد از دفع مدفوع میاد،و یه سوزش کوچیک بعد از دفع مدفوع از مقعد تا نوک التم میاد بعضی ‌قتا.و این موضوع خیلی ناراحتم کرده،من قبلا هم خودارضایی داشتم و مشکلی نبود.اگه کمکم کنید ممنون میشم.
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری یکشنبه ۹ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش)
      سلام
      با توجه به اینکه با دفع مدفوع سوزش دارید احتمال وجود شقاق یا مشکل مقعدی و انتهای راست روده هست. لذا بهتر است از این جهت هم بررسی شوید. لذا بهتر است توسط متخصص گوارش هم ارزیابی شوید. نشستن در لگن اب گرم بصورت روزانه نیز به کاهش علائم و بهبودی کمک می کند
  • تصویر کاربر مهدی شنبه ۸ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 416 مشاهده پرسش
    سلام آقای دکتر خسته نباشید
    من حدود بهمن ماه به یکباره دچار سوزش ادرار و کاهش سرعت ادرار شدم و تکرر گرفته بودم بعدش به دکتر مراجعه کردم سونوگرافی و ازمایش ادار نوشت اونا رو انجام دادم ادرار مشکلی نداشت ولی سونوگرافی 55 سی سی باقیمانده ادرار نشان داد و حجم پروستات 23 سی سی پیش پزشک عمومی رفتم گفت التهاب پروستاته و سیپروفلوکساسین و فنازوپیریدین و پرازوسین نوشت پیش یه متخصص هم رفتم اونم تایید کرد و پروستاتان و دیکلوفناک هم اضافه کرد
    دیکلو رو استفاده نکردم چون شیاف بود پروستاتان هم دو روز استفاده کردم یبوست شدیدی گرفتم که باعث بدتر شدنم میشد اونو قطع کردم پرازوسین هم بخاطر تپش قلبم قطع کردم به دو سه هفته چیزی مصرف نمیکردم خیلی تفاوتی ایجاد نشد ولی در کل رو به بهبود بودم تقریبا توی عید دوباه پیش عمومی رفتم تا دارو جایگزین کنم تامسولوسین رو نوشت با همون سیپرو ادامه دادم و گفت بعد یه مدت دوباره سونو بگیرم تقریبا بهبود یافته بودم و فقط انتهای ادرارم چند قطره بد میومد که با چندین بار استبرا میکردم و یا پامو جمع میکردم داخل شکمم یکی دو قطره (گاهی همراه با سوزش اندک) خارج میشد و بعد 10 دقیقه یه ربع بعد از دستشویی دیگه احساس نرمالی داشتم و احساس تکرر ادرارم هم بهبود یافته بود
    دیگه چون بهبود پیدا کرده بودم یه چند روز سونوگرافی مجدد رو پشت گوش انداختم تا اینکه چند روز پیش هنگام دفع مدفوع دوباره سرعت ادرام کم شد ( کلا بیشترین مشکل همین موقع دفع مدفوع ایجاد میشه که برای رفعش اول سعی میکنم ادرام رو خالی کنم بعدش برای دفع مدفوع زور بزنم اینجوری بهترم) یه روز باز حس ادرار پس از دستشویی و عدم تخلیه کامل مثانه رو داشتم دوباره فرداش بهتر شدم ولی دوباره فرداش (که پریروز میشه!) دچار مشکل شدم و این بار احساس سوزشی نوک آلت و مجرا دارم که البته امروز مجددا خیلی بهتر شده (نمیدونم این مشکل بخاطر استبرا کردنم ایجاد شده یا نه فعلا دیگه این کار رو انجام نمیدم) ولی بازم هنوز هست بخصوص این حس آخر ادرار وقتی قطع و وصلش میکنم تا کامل تخلیه کنم ایجاد میشه و این سوزش بعد از خروج یه قطره حین راه رفتن هم ایجاد میشه و بعدش بهتره
    دکتر رفتم دوباره گفت سونو و ادرار و psa انجام بده دیروز ازمایش دادم جوابش الان اومده ولی هنوز سونو نرفتم چون نگرانم الان سوالم رو میپرسم سونو رو هم رفتم اگه لازم بود جوابشو میفرستم براتون
    (کلا 4 تا ازمایش دادم یه سونو و یه ادرار همون اوایل بیماری حدود بهمن ماه و یه ادار و خون که دیروز بوده. جواب همه رو ارسال میکنم براتون)
    چیزی که منو نگران میکنه و میترسونه تنگی مجراست. من به شدددددت از سوند و سیتوسکوپی و عمل های این چنینی میترسم. یه دکتری از طریق اینترنت سوال کردن گفتن تو سن شما (22 سالمه) مشکل پروستات نداریم و یا مثانه عصبیه و یا تنگی مجرا
    که من بخاطر ترسی که دارم نرفتم تست عصب مثانه یا سیتوسکوپی انجام بدم
    بیشتر مشکلم همون موقع دفع مدفوعه و انتهای ادرارم
    گاهی اوقات هم ادرارم با تاخیر میاد ولی وقتی شروع بشه سرعت و شتابش خوب میشه
    اون مشکل باقیموندن ادرار که تو سونوگرافی اول بود خودم فکر میکنم بهتر شده چون اون حالت ادرار داشتن بعد از دستشویی رو اکثر اوقات ندارم حالا مجدد انجام میدم جوابشو میفرستم
    این رو هم بگم من تو دی و بهمن ماه امتحان داشتم و خیلی مینشستم برا درس خوندن و اواخر امتحانام اون مشکل شروع شد و الان بعد از اینکه دوباره چندین روز نشستم (البته نه خیلی زیاد و مداوم) برای امتحانات میانترم این مشکل پیش اومده حالا نمیدونم مرتبطه یا نه
    چیزی که میترسم همین تنگی مجرا و سوند و عمل و این چیزاست
    لطف کنید راهنماییم کنید
    ایا تنگی مجرا هم اینطور هست که یه مدت خوب باشه بعد یه روز بد باشه دوباره بهتر بشه یا نه همیشه همونطوری هست؟ چون همونطور که گفتم یه مدتی تقریبا خوب بودم و فقط انتهای ادرارم مشکل داشت
    در ضمن آلتم سفت و گاهی کوتاه میشه مخصوصا پریروز که دوباره مشکل پیدا کردم آلتم بافتش سفت و کوتاه شده بود البته الان بهترم ولی بازم این پیش میاد
    در ضمن من هیچوقت خودارضایی نکردم و از این کار واهمه دارم خیلی اوقات تحریک بدون ارضا شدن داشتم نمیدونم ارتباط داره یا نه
    لطف کنید کمک کنید من تنگی مجرا دارم؟ راهی بجز سوند و سیتوسکوپی اینا نیست؟
    در ضمن اون تامسولوسین رو که میخوردم بعد 7 8 تا که خوردم دوباره تپش قلب (البته نسبت به پرازوسین کمتر) گرفتم و دیگه اونو هم نخوردم
    ببخشید طولانی شد
    پزشک عمومی هم گفت چون آدم استرسی هستم شاید از اون باشه
    الانم استرس تنگی مجرا رو دارم
    لطفا راهنماییم کنید
    1. تصویر کاربر مهدی چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش)
      اینم جواب آزمایش خون
    2. تصویر کاربر مهدی چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش)
      راستی دارودرمانی رو از دیروز مجدد با سفیکسیم و فنازوپیریدین شروع کردم
    3. تصویر کاربر دکتر محمد جباری شنبه ۸ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش)
      سلام
      با توجه به توضیحاتی که دادید و نتیجه بررسی های انجام شده به نظر من شما مشکل جسمانی از جمله تنگی مجرا و .....ندارید و این نگرانی و استرس شماست که باعث بروز این علائم می شود و با اهمیت ندادن و بی توجهی، مشکلات رفع می شود و اگر نتوانستید یک ارام بخش می تواند به شما کمک کند
    4. تصویر کاربر مهدی شنبه ۸ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش)
      نیازی نیست حضوری خدمت برسم؟
    5. تصویر کاربر دکتر محمد جباری شنبه ۸ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش)
      اگر این پاسخ برای شما کفایت نمی کند و شما را آرام یا قانع نمی کند می توانید حضوری مراجعه کنید.
    6. نمایش سایر 4 پاسخ
  • تصویر کاربر جانمحمد یکشنبه ۲ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 270 مشاهده پرسش
    باعرض سلام خدمت دکتر عزیز،پدرم یکبارحدود 2 سال و یکسال پیش عمل پروستات انجام داده و در گزارش دکتر که عمل انجام داده اومده که تنگی مجرای ادرار داره و از همون اول ادرارش به صورت قطره ای و همراه با سوزش بوده است جدیدا به دکتری دیگر مراجعه کرده ایم اعلام نموده که پروستات مشکلی ندارد و احتمالأ همون تنگی مجرای ادراری است حالا ما چکار باید کنیم پدرم حدود 65 سال سن دارد هر از چندگاهی بدجور احساس ناراحتی دارد که نیاز به نصب سوند جهت خروج ادرار.در ضمن همون پزشک عمل کننده اول تو گزارش نوشته اند گرفتگی مجرای ادراری نزدیک پرده ای هست که اگر خدانکرده صدمه ببیند دیگر نمی‌تواند ادرار را کنترل کند لذا عاجزانه از جنابعالی خواهش دارم ما را راهنمایی کنید
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری یکشنبه ۲ اردیبهشت ۹۷( 8 سال پیش)
      سلام
      برای ارزیابی وضعیت تنگی مجرا از نظر شدت، طول تنگی و محل آن و اینکه آیا امکان درمان به چه صورت وجود دارد توصیه می کنم rug و vcug با کیفیت خوب و قابل قضاوت انجام دهند و برای من ارسال کنید
  • تصویر کاربر احمد چهارشنبه ۲۹ فروردین ۹۷( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 387 مشاهده پرسش
    با سلام و عرض ادب و احترام

    بنده با سن ٣٨ سال و به دليل التهاب مزمن پرستات ( اندازه پرستات ٣٧ سي سي ) به مدت دو ماه اوفلوكساسين و ترازوسين مصرف كردم كه علايم خيلي كمتر شده ولي هنوز هنوز درمان نشدم كه با نظر حضرتعالي قرار شد انتي بيوتيك تا ٣ ماه و ترازوسين مدت نامحدود ادامه يابد. كه در هفته نهم درمان هستم.

    ١- علي الرغم ادامه درمان ، بعضي روزها علايم شدت مي يابد و گاهي اينطور نيست.
    كه باعث نااميدي از روند درمان مي شود.
    علت اين مسأله چيست و چرا سير درمان صعودي نيست؟ ايا نشانه عدم موفقيت درمان است؟ و توصيه حضرتعالي در اين شرايط چگونه است؟


    ٢- ايا اگاهي از علت بيماري در روند درمان تاثيري دارد؟ و مي توان علت را فهميد؟
    من سندرم روده تحريك پذير دارم ايا ممكن است كه عامل مستقيم و اصلي اين بيماري باشد ؟ لطفا راهنمايي بفرماييد .

    با تشكر و پوزش فراوان
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری چهارشنبه ۲۹ فروردین ۹۷( 8 سال پیش)
      سلام
      سندروم روده تحریک پذیر هم می تواند در روند مشکلات ادراری تاثیر بگذارد و یا شاید علت آن باشد . اینکه می فرمائید "بعضي روزها علايم شدت مي يابد و گاهي اينطور نيست" به نظر من بایستی دقت کنید ببینید مواردی که شدت می یابد چه عواملی در تشدید آن نقش دارند. من با نظر احتمالی شما موافقم شاید واقعا علت چیز دیگری باشد که معمولا منشا عصبی از علل شایع و احتمالی دیگر می تواند باشد.
  • تصویر کاربر حسن چهارشنبه ۲۹ فروردین ۹۷( 8 سال پیش) تعداد بازدید: 2321 مشاهده پرسش
    جناب دكتر سلام و عرض أدب
    بابام در حال حاضر ٨6 سال سن دارد. سال ٩٣ بخاطر مشكل بزرگي پروستات و بِنَا به تشخيص پزشك يك عمل پروستات بسته انجام دادند.
    اما كمتر إز دو سال مجددا پروستات شون بزرگ شد و دوباره دچار مشكلات قطره قطره شدن إدرار و در وضعيت حاد عدم توانايي در تخليه مثانه مي شدن به حدي كه مجبور به سونداژ ميشديم.
    ضمنا به پزشكهاي متعددي مراجعه كرديم كه إعلام كردن بخاطر نداشتن بنيه جسمي و احتمال عدم كنترل ادرار بعد إز عمل، امكان عمل مجدد حتي بصورت بسته نمي باشد.

    در حال حاضر فقط إز قرص تامسولوسين استفاده ميكند و دچار ورم هر دو پا (إز مچ پا به پايين)، بيرون روي ناشي إز عم دفع ادرار و تعرق زياد در طول شبانه روز به حدي كه مجبور به تعويض لباسهاش ميشويم و ناتواني در حركت و برخي مواقع افزايش فشار خون شده است.
    جناب دكتر خواهش ميكنم راهنمايي بفرماييد كه چه اقدامي برأي بعبودي پدرم انجام دهم. ناگفته نماند بابام فوبياي مطب و بيمارستان دارد و هر وقت وارد مطب ميشود فشار خون بابام تا حدود ٢٠تا ٢٢ بالا ميرود.
    و بعد إز خروج إز مطب و كمتر إز نيم ساعت مجدد فشار خونش نرمال ميشود.
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری جمعه ۲۴ فروردین ۹۷( 8 سال پیش)
      سلام
      گزارش جدیدترین سونوگرافی را ارسال بفرمائید و اینکه چه بیماری های دیگری دارند؟
    2. تصویر کاربر حسن شنبه ۲۵ فروردین ۹۷( 8 سال پیش)
      سلام مجدد جناب دكتر جباري
      ضمن ارسال تصوير آخرين سونوگرافي مربوط به سال قبل پدر، به استحضار ميرساند در حال حاضر بابام علاوه بر مشكل بيرون روي ناشي از تورم پروستات، تعرق شبانه، ورم هر دو پا از مچ به پايين و اخيراً سوزش ادرار مشكل ديگري ندارد.
    3. تصویر کاربر دکتر محمد جباری شنبه ۲۵ فروردین ۹۷( 8 سال پیش)
      سلام
      سایز ‌پروستات پدر خیلی خیلی بزرگ هست و هیچ راهی بجز جراحی نمی تواند شرایط پدر را بهتر کند بویژه با شرایطی که از وضعیت روحی ایشان فرمودید و نیز سن بالا.
      از نظر دارویی فیناستراید را می توانید به داروها اضافه کنید
      یا اینکه سوند بگذارند
    4. تصویر کاربر حسن دوشنبه ۲۷ فروردین ۹۷( 8 سال پیش)
      جناب دكتر سلام و عرض ادب
      بابام را كه پيش چند پزشك بردم گفتن بخاطر شرايط جسمي احتمال دارد بعد از عمل دچار مشكل عدم كنترل ادرار بشود
      خواهشمند است در اين باره راهنمايي بفرماييد
    5. تصویر کاربر دکتر محمد جباری چهارشنبه ۲۹ فروردین ۹۷( 8 سال پیش)
      به نظر من شرایط پدر به گونه ایست که بایستی بین بد و بدتر انتخاب کرد اگر شرایط جسمانی ایشان اجازه ی عمل می دهد عمل با پذیرش احتمال بی اختیاری بهتر از شرایط فعلی است در غیر اینصورت سوند گذاری پیشنهاد بنده است البته همانطور که گفتم فیناستراید در عرض ۳ تا ۶ ماه شرایط را کمی بهتر می کند
    6. نمایش سایر 4 پاسخ
درحال دریافت اطلاعات
  • تصویر کاربر میرعلی شنبه ۳ اسفند ۹۲( 1 دهه پیش) تعداد بازدید: 528 مشاهده پرسش
    با عرض سلام خدمت آقای دکتر بنده در مورخه 92/10/23 بعد از انجام سونو متوجه شدم که در قسمت حالب کلیه سمت چپ یک سنگ 13 میلی متری دارم پیش سه تا از دکترهای شهرمان رفتم گفتند باید سنگ شکن بشه سنگ شکن کردم ولی سنگ نشکست گفتن چون سنگ توی حالب بوده نشکسته ومجبور شدم tul کنم و دکتر یک سوند بین کلیه و مثانه ام قرار داد بعد از ده روز دوباره سنگ شکن کردم این بار سنگ شکست سه تکه از سنگها به اندازه 4 تا6 میلی متر پرتاب شدن داخل کالیس تحتانی و بقیه خرد شده و دور سوند باقی ماندند ولی بعداز دو هفته هنوز هم دفع نشده اند یک دکتر می گوید بودن سوند باعث گشادی حالب و در نتیجه دفع سنگهای خرد شده می شود و یک دکتر دیگر می گوید برای اینکه سنگها دفع شود باید سوند را بیرون بیاوری تا همزمان سنگها هم دفع شوند سوال من این است که حرف کدام دکتر را بپذیرم و انجام دهم دوم اینکه برای دفع سنگهایی که داخل کالیس تحتانی می باشد چکار کنم . متشکرم
    1. تصویر کاربر دکتر محمد جباری شنبه ۳ اسفند ۹۲( 1 دهه پیش)
      سلام
      به نوعی هر دو حرف صحیح هست از طرفی ماندن سوند حالب را گشاد می کند و از طرفی گاه مانع دفع سنگ می شود ولی با خارج کردن سوند بعد از مدتی که حالب گشاد شده است سنگ ها معمولا دفع می شود
درحال دریافت اطلاعات
مقالات مرتبط