بیضه نزول نکرده یکی از شایعترین اختلالات مادرزادی در نوزادان پسر است که عدم توجه به آن میتواند آینده باروری و سلامت جنسی کودک را با مخاطرات جدی مواجه کند. این وضعیت که معمولاً در بدو تولد توسط پزشک شناسایی میشود، در صورتی که تا ماه های اول زندگی به طور خودبهخودی برطرف نشود، نیازمند مداخله تخصصی است. تشخیص دقیق و به موقع توسط دکتر محمد جباری متخصص اورولوژی کلید اصلی پیشگیری از عوارضی همچون ناباروری و بدخیمی در سنین بزرگسالی است.
اگر پزشک به شما گفته بیضهی نوزادتان پایین نیامده، سه سؤال ذهن شما را مشغول کرده است: آیا خودش جا میافتد؟ تا کی باید صبر کنیم؟ و اگر عمل لازم شد، بهترین سن آن کِی است؟ در ادامهی این مطلب هر سه را با هم مرور میکنیم — از نشانهها و تفاوتِ بیضهی بالارونده با بیضهی نزولنکرده تا سن مناسب عمل ارکیوپکسی و شرایط و هزینهی آن.
بیضه نزول نکرده چیست؟
در دوران جنینی، بیضهها در داخل شکم تشکیل شده و در ماههای آخر بارداری مسیر کانال کشاله ران را طی کرده و وارد کیسه بیضه میشوند. بیضه نزول نکرده زمانی رخ میدهد که این فرآیند تکاملی متوقف شده و یک یا هر دو بیضه در مسیر شکم یا کانال کشاله ران باقی بمانند. این عارضه در نوزادان نارس بسیار شایعتر است. تشخیص صحیح این مورد از «بیضه بالارونده» که ناشی از رفلکسهای عضلانی است، بسیار حائز اهمیت میباشد.
چه عواملی باعث ایجاد بیضه نزول نکرده می شود؟
علت دقیق این عارضه هنوز به طور کامل شناخته نشده است، اما ترکیبی از عوامل ژنتیکی، سلامت مادر و عوامل محیطی در آن نقش دارند:
زایمان زودرس: شایعترین عامل، تولد نوزاد پیش از تکمل دوره مهاجرت بیضهها است.
وزن کم هنگام تولد: نوزادانی که با وزن پایین متولد میشوند بیشتر در معرض این مشکل هستند.
اختلالات هورمونی: کمبود هورمونهای جنینی که محرک حرکت بیضهها هستند.
عوامل محیطی: قرار گرفتن مادر در معرض برخی سموم دفع آفات یا مصرف دخانیات در دوران بارداری.
تحقیقات نشان میدهد که تعامل پیچیده بین هورمونها، عوامل ژنتیکی و ساختارهای آناتومیک مسیر نزول بیضه را هدایت میکند. هرگونه اختلال در این سیگنالهای هورمونی در اواخر بارداری میتواند منجر به توقف بیضه در مسیر غیرطبیعی شود. به نقل از: National Institutes of Health

تشخیص بیضه نزول نکرده در بزرگسالان
برخلاف تصور، برخی افراد تازه در بزرگسالی متوجه این مشکل میشوند. در این سنین، اگر بیضه در داخل شکم مانده باشد، به دلیل خطر بالای بدخیمی، معمولاً توصیه به خارج کردن آن میشود، مگر اینکه بیضه کاملاً سالم و قابل انتقال به کیسه باشد.
پیامدهای بیضه نزول نکرده
منطق درمان بیضه نزول نکرده پیشگیری از عوارض بالقوه آن است. رایج ترین مشکلات در ارتباط با عدم نزول بیضه شامل تومور بیضه، ناباروری، تورشن بیضه (پیچ خوردن بیضه به دور طناب خود) و فتق مغبنی می باشد.
-سرطان بیضه
به خوبی اثبات شده است که در مردان با سابقه بیضه نزول نکرده نسبت به افراد عادی میزان بروز سرطان بیضه بالاتر از حد انتظار است. در حالی که احتمال میزان ابتلا به سرطان بیضه در گذشته احتمالا دست بالا تخمین زده شده است، بروز ابتلا به سرطان بیضه در میان مردان مبتلا به بیضه نزول نکرده تقریبا یک در 1000 تا یک در 2500 می باشد. اگرچه خطر ابتلا نسبت به جمعیت عمومی به طور معنی داری بالاتر است (یک در 100000)، ولی این سطح از خطر باعث نمی شود تا به درمان های رادیکال، مانند حذف تمام بیضه داخل شکمی را روی بیاوریم.
حدود 20 درصد از تومورهای بیضه در مردان با بیضه نزول نکرده یک طرفه، در بیضه سمت مقابل که به طور طبیعی نزول کرده است رخ می دهد؛ این یافته، از مخالفت با حذف بی رویه بیضه نزول نکرده پشتیبانی می کند. نهان بیضگی و سرطان بیضه نیز ممکن است تظاهراتی از اختلال ژنتیکی بیضه باشند، بنابراین، بروز سرطان در بیضه نزول نکرده ممکن است به دلیل محل غیر طبیعی بیضه و نزول نکردن آن نباشد. اگر چه اثبات نشده است که orchiopexy و پائین آوردن بیضه با جراحی، خطر ابتلا به سرطان بیضه را کاهش می دهد، ولی به سهولت تشخیص زود هنگام سرطان بیضه از طریق خودآزمایی بیضه کمک می کند.

-ناباروری
به عنوان یک گروه، مردانی که بیضه نزول نکرده داشته اند کاهش تعداد اسپرم، اسپرم با کیفیت پائین تر و میزان باروری پایین تری نسبت به مردان با بیضه ها نزول کرده نرمال داشته اند. احتمال ناباروری با نهان بیضگی دو طرفه و بالا بودن سن در زمان orchiopexy،(پائین آوردن بیضه با جراحی) افزایش می یابد. اختلال در تولید اسپرم (اسپرماتوژنز) ممکن است تا حدی به علت زمینه ی ناهنجاری های ژنتیکی ایجاد شود که خطر ابتلا به سرطان بیضه را نیز می تواند افزایش دهد. به همین دلیل، ممکن است اختلال در تولید اسپرم (اسپرماتوژنز) از طریق مداخله جراحی و پائین آوردن بیضه به طور کامل برگشت پذیر نباشد.
بر خلاف خطر ابتلا به سرطان بیضه، به نظر می رسد مزیت orchiopexy (پائین آوردن بیضه با جراحی) زود هنگام، حفظ باروری می باشد. از طریق بیوپسی بیضه در زمان orchiopexy ، نشان داده شده است که تراکم سلول های تولید کننده اسپرم(ژرم سل) با گذشت زمان کاهش می یابد، و این اتفاق از اوایل یک سالگی شروع می شود. به همین دلیل، درمان بیضه نزول نکرده از اوایل شش ماهگی توصیه می شود و بایستی قبل از سن دو سالگی حتما انجام شده باشد.
-پیچ خوردگی بیضه و فتق مغبنی
اگرچه شواهد کمی وجود دارد، ولی تصور می شود میزان بروز چرخش بیضه در بیضه های نزول نکرده بالاتر از بیضه های نزول کرده به داخل کیسه بیضه (اسکروتوم) می باشد. پیچ خوردگی بیضه نزول نکرده اغلب با بروز تومور بیضه همراه است، که احتمالا به دلیل افزایش وزن بیضه و بهم ریختگی ابعاد آن می باشد. پیچ خوردگی بیضه داخل شکمی ممکن است به صورت درد حاد شکم تظاهر کند.بیضه غیر قابل لمس در معاینه فیزیکی سرنخی برای تشخیص در این حالت است، اما اغلب چرخش بیضه تنها در زمان باز کردن و اکتشاف شکم تشخیص داده می شود. در صورت وجود فتق مغبنی همراه با بیضه نزول نکرده ، ترمیم فتق همزمان با orchiopexy (پائین آوردن بیضه با جراحی) ضروری است.
بیضه های نزول نکرده چه زمانی بروز می کنند؟
اکثر بیضه های نزول نکرده در حال حاضر در بدو تولد بروز می کند. تا یک سوم نوزادان پسر زودرس و 3 تا 5 درصد از نوزادان پسر ترم (نوزادانی که به هنگام به دنیا آمده اند) با بیضه نزول نکرده متولد می شوند. در سه ماهگی، میزان بروز به 0.8 درصد کاهش می یابد، بین سه ماهگی و بزرگسالی، میزان بروز نهان بیضگی تغییر نمی کند. انتظار و عدم اقدام درمانی گزینه مناسبی نیست چرا که عدم نزول بیضه واقعی به ندرت خود به خود پس از سه ماهگی نزول می یابد. گهگاه، بیضه ها که در اوایل دوران کودکی در موقعیت کیسه بیضه (اسکروتوم) مشاهده شده است “صعود” کرده و در واقع به بیضه نزول نکرده تبدیل می شوند.
در حالی که پزشکان در گذشته بر این باور بودند که این یافته ها نشان دهنده خطا در معاینه فیزیکی اولیه بوده است، ولی در حال حاضر صعود بیضه پدیده ای است که به خوبی به اثبات رسیده است. این پدیده در کودکان بزرگتر رخ می دهد. صعود بیضه در کودکان بزرگتر احتمالا نشان دهنده بیضه نابجا است.
نهان بیضگی را بر اساس یافته های فیزیکی و یافته های حین عمل می توان طبقه بندی کرد: (1) عدم نزول بیضه واقعی (شامل داخل شکمی، در ناحیه حلقه داخلی کانال مغبنی و بیضه داخل کانال مغبنی)، که در طول مسیر طبیعی نزول وجود دارد و یک gubernaculum نرمال؛ (2) بیضه نابجا، که یک gubernacular غیر طبیعی دارد؛ و (3) بیضه تحریک پذیر یا انقباض پذیر retractile testicles، که در واقع بیضه نزول کرده است ولی به دلیل تحریک پذیری و انقباض عضلات طناب بیضه، بیضه مرتبا بالا می رود.
مهم ترین دسته ای که هنگام معاینه فیزیکی بیضه بایستی تشخیص داده شد بیضه تحریک پذیر یا انقباض پذیر retractile testicles است، زیرا هیچ درمان هورمونی یا درمان جراحی برای این بیماری مورد نیاز نیست. در حال حاضر حدود 20 درصد از نوزادانی که با نهان بیضگی مراجعه می کنندحداقل یک بیضه غیر قابل لمس دارند. از طریق معاینه حین جراحی، در حدود نیمی از بیضه های غیر قابل لمس داخل شکمی بوده، در حالی که بقیه موارد بیضه غیر قابل لمس محو و ناپدید شده و یا تحلیل رفته اند. تصور می شود بیضه محو شده به دلیل چرخش داخل رحمی بیضه ایجاد می شود.

درد بیضه چگونه است؟
عوارض جدی عدم درمان بیضه پنهان
اگر این عارضه در زمان مناسب (معمولاً قبل از ۱۸ ماهگی) درمان نشود، خطرات زیر فرد را تهدید میکند:
- ناباروری: بیضهها برای تولید اسپرم به دمایی کمتر از دمای بدن نیاز دارند.
- سرطان بیضه: خطر ابتلا به تومورهای بیضه در افرادی که سابقه بیضه نزول نکرده دارند، بیشتر است.
- فتق کشاله ران: معمولاً با این وضعیت همراه است.
- پیچ خوردگی بیضه: به دلیل عدم استقرار درست، احتمال چرخش و قطع خونرسانی وجود دارد.
جراحی ارکیدوپکسی یک عمل ایمن با نرخ موفقیت بالای ۹۵ درصد است. انجام این عمل در سنین پایین خطر ابتلا به سرطان بیضه در بزرگسالی را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد و شانس باروری طبیعی را حفظ میکند. به نقل از: Urology Care Foundation
تفاوت بیضه نزول نکرده با بیضه بالارونده
بسیاری از والدین این دو مورد را اشتباه میگیرند. در بیضه بالارونده، بیضه ابتدا در جای خود قرار دارد اما به دلیل رفلکسهای عضلانی قوی به سمت بالا کشیده میشود. اما در بیضه نزول نکرده، بیضه از ابتدا در مسیر شکم یا کانال کشاله ران متوقف شده است.
بیشتر موارد بیضه نزول نکرده به صورت خودبهخودی تا سن سه ماهگی اصلاح میشوند. اگر این اتفاق نیفتد، مداخله جراحی برای حفظ سلامت سلولهای تولیدکننده اسپرم ضروری است، زیرا دمای بالای داخل بدن میتواند به بافت بیضه آسیب بزند. به نقل از: Mayo Clinic
یک راه ساده برای تشخیص این دو از هم در مطب این است که پزشک تلاش میکند بیضه را پایین بیاورد: در بیضهی بالارونده بیضه بهراحتی پایین میآید و در کیسه میماند، و این حالت معمولاً نیاز به جراحی ندارد و با بزرگتر شدن کودک خودبهخود حل میشود؛ فقط باید سالانه معاینه شود. اما در بیضهی نزولنکرده بیضه اصلاً در کیسه نیست یا پس از پایینآوردن دوباره بالا میرود و درمان لازم دارد.
تشخیص این دو از روی ظاهر و عکس ممکن نیست و فقط با معاینهی پزشک مشخص میشود؛ به همین دلیل دیدن «عکس بیضهی نزولنکرده» در اینترنت جای معاینه را نمیگیرد.
عکس بیضه نزول نکرده نوزاد


درمان بیضه نزول نکرده
درمان قطعی باید ترجیحاً بین ۶ تا ۱۸ ماهگی انجام شود. جراحی ارکیدوپکسی معمولاً به صورت سرپایی انجام شده و کودک همان روز ترخیص میشود.
مراحل درمان: ابتدا محل دقیق بیضه با معاینه یا سونوگرافی مشخص میشود. سپس از طریق یک برش کوچک در کشاله ران، جراح بیضه را آزاد کرده و در جایگاه اصلی مستقر میکند.
مراقبتهای بعد از عمل: طبق دادههای سرچ کنسول شما، سوالات زیادی درباره «تورم بعد از عمل» وجود دارد؛ این تورم طبیعی بوده و ظرف چند هفته از بین میرود.
انجام عمل جراحی پیش از دوسالگی به شدت توصیه میشود، زیرا مطالعات طولانیمدت ثابت کردهاند که حفظ بیضه در دمای پایینتر کیسه بیضه، شانس تولید اسپرم با کیفیت در بزرگسالی را به شکل چشمگیری افزایش میدهد. به نقل از: American Urological Association
تشخیص و درمان زود هنگام بیضه نزول نکرده به حفظ باروری و بهبود تشخیص زودهنگام بدخیمی بیضه کمک می کند. معاینه فیزیکی بیضه می تواند مشکل باشد، لذا در صورتی که نتوان بیضه را در کیسه بیضه لمس کرد حتما بایستی با ارولوژیست مشاوره شود. عدم اقدام درمانی فراتر از یک سال اول عمر توصیه نمی شود زیرا تاخیر در درمان، میزان موفقیت جراحی را کاهش می دهد و احتمالا باعث اختلال در روند تولید اسپرم (اسپرماتوژنز) می شود. در شش ماهگی، بیماران مبتلا به بیضه نزول نکرده(Undescended testes or Cryptorchidism)باید توسط یک اورولوژیست برای تشخیص و درمان مورد بررسی قرار گیرد. ارجاع زود هنگام به ارولوژیست برای بیضه های غیر قابل لمس دو طرفه در نوزاد یا برای هر کودک با بیماری هیپوسپادیاس (پائین بودن سوراخ خروج ادرار از محل طبیعی خود) و عدم نزول بیضه ها به صورت همزمان ضروری می باشد. درمان بیضه نزول نکرده بایستی بین سن شش ماه تا دو سال انجام شود که درمان شامل هورمون درمانی و یا درمان جراحی می باشد.
موفقیت درمان در هر دو نوع درمان بستگی به موقعیت بیضه ها در هنگام تشخیص دارد. اگرچه جراحی و orchiopexy (پائین آوردن بیضه) بیماران از ابتلا به بدخیمی بیضه محافظت نمی کند، اما این کار به تشخیص زود هنگام بدخیمی بیضه از طریق خودآزمایی بیضه (معاینه بیضه توسط خود) کمک می کند. نهان بیضگی، یا عدم نزول بیضه، معمولا در طی معاینه نوزاد تشخیص داده می شود. تشخیص این بیماری، شناسایی سندرم های همراه، ارزیابی تشخیصی مناسب و ارجاع به موقع برای درمان جراحی توسط اورولوژیست گام های مهمی در جلوگیری از عواقب نامطلوب است.
مقایسه درمانهای جراحی و غیرجراحی برای بیضه نزول نکرده
انتخاب روش درمان بر اساس سن نوزاد و موقعیت بیضه انجام میشود:
درمان غیرجراحی (هورموندرمانی): در گذشته استفاده از تزریق هورمون برای تحریک نزول بیضه رایج بود. اما امروزه مشخص شده که این روش نرخ موفقیت پایینی دارد و ممکن است عوارض جانبی ایجاد کند.
درمان جراحی (ارکیدوپکسی): این روش استاندارد طلایی درمان است. در این عمل، بیضه به آرامی به داخل کیسه هدایت و فیکس میشود.
مزیت جراحی: موفقیت بالای ۹۵ درصد، امکان معاینه مستقیم بیضه و پیشگیری قطعی از پیچخوردگی.

بیضه نزول نکرده در نوزاد: تا چه سنی صبر کنیم؟
بیشتر پدر و مادرهایی که این صفحه را میخوانند یک نگرانی مشترک دارند: «پزشک گفته بیضهی نوزادم پایین نیامده؛ باید همین حالا عمل شود یا صبر کنیم؟» پاسخ کوتاه این است که تا حدی صبر درست است، اما این صبر زماندار است.
بیضه در دوران جنینی داخل شکم ساخته میشود و در ماههای آخر بارداری از کانال اینگوینال پایین میآید و در کیسهی بیضه جا میگیرد. اگر این مسیر کامل طی نشود، نوزاد با بیضهی نزولنکرده (نهانبیضگی) به دنیا میآید. نکتهی مهم این است که در بخشی از نوزادان — بهویژه نوزادان نارس — بیضه در ماههای اول پس از تولد خودبهخود پایین میآید. به همین دلیل پزشک معمولاً در این ماهها فقط معاینه و پیگیری میکند و عجلهای برای جراحی ندارد.
اما اگر بیضه تا حدود ۶ ماهگی خودش پایین نیامد، احتمال نزول خودبهخودی بعد از آن بسیار کم میشود و دیگر انتظار کشیدن سودی ندارد — فقط زمان از دست میرود. از این نقطه به بعد، درمان یعنی جراحی.
- بدو تولد تا ۶ ماهگی: معاینه و پیگیری؛ امکان نزول خودبهخودی وجود دارد.
- بعد از ۶ ماهگی: بیشتر بیضهها تا این سن خودشان پایین آمدهاند؛ اگر نیامده باشد، پزشک کودک را به متخصص ارجاع میدهد و برنامهی درمان گذاشته میشود.
- حدود یکسالگی: سنی است که جراحی معمولاً در آن انجام میشود. انجام زودهنگام جراحی میتواند از آسیب به بیضه و ناباروری بعدی جلوگیری کند.
چرا این تأخیر مهم است؟ چون دمای داخل شکم چند درجه از کیسهی بیضه بالاتر است و بیضهای که در آن گرما بماند، بهمرور بافت اسپرمسازش آسیب میبیند. همین موضوع ریشهی دو پیامد اصلی نهانبیضگی درماننشده است: ناباروری مردان و افزایش خطر سرطان بیضه در بزرگسالی.
عمل ارکیوپکسی چیست و بهترین سن آن کدام است؟
جراحی استاندارد بیضهی نزولنکرده ارکیوپکسی (Orchiopexy) نام دارد. در این عمل جراح بیضه را از مسیری که در آن گیر کرده آزاد میکند، آن را به داخل کیسهی بیضه میآورد و در همانجا ثابت (فیکس) میکند تا دوباره بالا نرود.
نکتههایی که والدین معمولاً میپرسند:
- بهترین سن عمل: جراحی معمولاً حدود یکسالگی انجام میشود. انجام زودهنگام آن میتواند از آسیب به بیضه و ناباروری بعدی جلوگیری کند.
- مدت عمل و بستری: ارکیوپکسی معمولاً یک عمل کوتاه است و کودک اغلب همان روز مرخص میشود.
- بیهوشی: در کودکان با بیهوشی عمومی انجام میشود.
- اگر بیضه لمس نشود: گاهی بیضه در معاینه پیدا نمیشود؛ در این حالت جراح برای یافتن آن داخل شکم را بررسی میکند (لاپاراسکوپی) و بسته به محل بیضه، عمل در یک یا دو مرحله انجام میشود.
- درمان هورمونی: در برخی موارد پزشک تزریق هورمون را امتحان میکند تا بیضه پایین بیاید، اما درمان اصلی همچنان جراحی است.
- بعد از عمل: پیگیری لازم است تا مطمئن شویم بیضه در کیسه مانده و رشد طبیعی دارد؛ در موارد کم، بیضه دوباره بالا میرود یا دچار آتروفی بیضه میشود.
یک تذکر مهم برای بزرگسالان: اگر مردی تا سن بلوغ یا بزرگسالی بیضهی نزولنکردهاش درمان نشده باشد، تصمیمگیری فرق میکند — در این سن، آوردن بیضه به کیسه معمولاً باروری را برنمیگرداند و بیشتر برای امکان معاینه و پایش خطر سرطان انجام میشود؛ در برخی موارد پزشک برداشتن بیضه را توصیه میکند. این تصمیم کاملاً فردی است و باید با معاینه گرفته شود.
چه زمانی باید نگران شد؟ نشانههای هشدار در کودک
در خود نهانبیضگی معمولاً کودک درد ندارد و تنها نشانه، خالیبودن یک طرف یا هر دو طرف کیسهی بیضه است. اما این موارد باید سریع بررسی شوند:
- کیسهی بیضه یک طرف کاملاً خالی است و در معاینه هم بیضه لمس نمیشود.
- بیضهای که قبلاً در کیسه بود، حالا دیگر پیدا نیست (بیضهی صعودی).
- ⚠️ درد ناگهانی و شدید در کشالهی ران یا شکم همراه با تهوع و استفراغ: این حالت باید فوری در اورژانس بررسی شود؛ یکی از علتهایی که باید رد شود تورشن (پیچخوردگی) بیضه است.
- هر برآمدگی یا تورم تازه در کشالهی ران یا کیسهی بیضه.
برای آشنایی با سایر مشکلاتی که در ناحیهی بیضه دیده میشود، توده بیضه نشانه چیست؟ و راهنمای بیماریهای بیضه را ببینید.
هزینه و شرایط عمل بیضه نزول نکرده
هزینهی ارکیوپکسی یک عدد ثابت نیست و به چند چیز بستگی دارد: یکطرفه یا دوطرفه بودن، قابللمس بودن بیضه یا نیاز به لاپاراسکوپی، نوع بیمارستان و بیهوشی، و اینکه عمل با بیمه انجام شود یا آزاد. بخش قابلتوجهی از این جراحی در بیشتر بیمههای پایه و تکمیلی تحت پوشش است، چون یک عمل درمانی و ضروری محسوب میشود نه زیبایی.
به همین دلیل اعلام یک رقم دقیق در اینترنت گمراهکننده است. برای گرفتن برآورد واقعی، معاینه و تعیین نوع عمل لازم است؛ میتوانید با مطب تماس بگیرید و شرایط کودکتان را بگویید.
منابع: MedlinePlus، کتابخانهی ملی پزشکی آمریکا — «Undescended testicle»؛ NHS (سرویس بهداشت ملی بریتانیا) — «Undescended testicles».
بررسی و درمان بیضه نزول نکرده با دکتر جباری
اگر کیسهی بیضهی نوزاد یا کودکتان خالی است، مهمترین کار این است که بیوقفه پیگیری کنید و زمان را از دست ندهید — چون انجام زودهنگام جراحی از آسیب به بیضه و ناباروری بعدی جلوگیری میکند. یک معاینه مشخص میکند که بیضه کجاست، آیا بالارونده است یا واقعاً نزول نکرده، و اگر جراحی لازم است چه زمانی و با چه روشی انجام شود.
دکتر محمد جباری — فلوشیپ جراحی ترمیمی اورولوژی (شماره نظام پزشکی ۵۶۷۱۴)، عضو هیئت علمی وزارت بهداشت و عضو انجمن ارولوژی ایران — برای معاینه، مشاوره و انجام عمل در خدمت شماست:
📞 تلفن نوبتدهی و مشاوره: ۰۲۱-۹۱۳۰۱۷۸۲
سوالات متداول
۱. آیا درمان دارویی یا هورمونی موثر است؟ تزریق هورمون در موارد بسیار محدودی ممکن است کمک کند، اما امروزه جراحی به عنوان روش قطعی و اولویت اول شناخته میشود.
۲. اگر فقط یک بیضه نزول نکرده باشد، فرد نابارور میشود؟ خیر، معمولاً یک بیضه سالم برای باروری کافی است، اما ریسکهای دیگر مانند سرطان همچنان برای بیضه پنهان وجود دارد.
۳. هزینه عمل بیضه نزول نکرده چقدر است؟ هزینه بسته به یکطرفه یا دوطرفه بودن و مرکز جراحی متفاوت است.
- 4. مدت استراحت بعد از عمل در کودکان چقدر است؟
معمولاً کودک پس از یک هفته میتواند به فعالیتهای عادی بازگردد.
