سلام
تقزیبا همه ی این ها زگیل تناسلی هستند و متاسفانه گسترش یافته است و من لیزر را بعنوان روش مناسب تر و سریع تر پیشنهاد می کنم.
توصیه هایی که برای کنترل زگیل تناسلی و کاهش میزان عود و در بعضا ریشه کنی آن می شود:
• عدم اصلاح موهای ناحیه تناسلی با تیغ وترجیحا استفاده از ماشین های اصلاح سر با شماره نه چندان پائین
• نخاراندن ناحیه تناسلی
• عدم خشک کردن ناحیه تناسلی با حوله بصورت مالشی
• عدم استفاده از لیف در ناحیه تناسلی
• کم کردن دفعات نزدیکی در صورت ابتلای همزمان شریک جنسی
• قطع رابطه جنسی غیر ایمن
• استفاده از کاندوم
• چکاپ دوره ای توسط خود فرد و نیز پزشک با درشت نمایی مناسب
• درمان سریع هر ضایعه جدید ترجیحا با روش های سریع الاثرتر مثل لیزر
• تقویت سیستم ایمنی از طریق:
o عدم استفاده از دخانیات و الکل
o استفاده از سبزیجات و میوه جات تازه بویژه سیر تازه
o استفاده از مکمل ها و آنتی اکسیدان ها
o ورزش

سلام
این اگزماست نوعی خشکی پوست هست گرچه بهبود می یابد ولی با نعوظ و با توجه به کشیدگی که حین نعوظ ایجاد می شود باز بروز می کند. توصیه می کنم کرم هیدروکورتیزون را هر شب بمدت ۲ هفته روی ناحیه مذکور بزنید مدتی هم فعایت جنسی (اگر دارید شامل خودارضایی یا سکس) را متوقف کنید. از لیف و صابون برای شستن آلت استفاده نکنید و فقط با شامپو بچه روش بشورید.

سلام
گرچه سیتولوژی ادرار را برای تست سرطان برای شما توصیه کردم ولی در کل سرطان های سیستم ادراری در سنین بالا (دهه ۶ و ۷ عمر) رخ می دهد و خیلی اوقات عوامل خطری مثل سیگار را بهمراه دارد لذا احتمال آن برای شما خیلی خیلی خیلی پایین است علل دیگر خون می تواند سنگ ریزه، عفونت های خفیف، التهابات سیستم ادراری باشد. خیلی اوقات علیرغم همه بررسی ها ، علت آن مشخص نمی شود و در این موارد فقط چکاپ دوره ای هر ۶ تا ۱۲ ماه در سن شما توصیه می شود. اینحالت شایع بوده و جای نگرانی نیست و فقط من باب احتیاط اینکار انجام می شود.

سلام
این غدد سباسه یا بعبارتی فوردایس هستند و بخشی از بافت طبیعی پوست آلت بوده و درمانی هم ندارند.

سلام
کبودی سرآلت علل متعددی می تواند داشته باشد که شایع ترین علت آن ضربه حین سکس یا خودارضایی یا ورزش هایی مثل فوتبال هست. از دیگر عوامل پارگی رگ هست که بعضا خودبخود و بعضا در اثر داروهای رقیق کننده ی خون ایجاد می شود. گاهی هم در اثر حساسیت های دارویی ایجاد می شود. معمولا نیاز به درمان ندارد و بتدریج بهبود می یابد.