زگیل تناسلی خارجی (EGW) که کوندیلوماتا آکومیناتا (CA) نیز نامیده میشود، شایع ترین بیماری ویروسی یافته شده در اجتماعات انسانی حال حاضر هستند که از طریق رابطه جنسی منتقل میگردند.
طول عمر ویروس hpv
در رابطه با طول عمر ویروس زگیل تناسلی پژوهشگران بر این باورند که عفونت اولیه به طور طبیعی گذراست و در 4 ماه نخست عفونت، تقریباً 30% زگیل ها به طور خود به خود فروکش میکنند.
برآورد شده است که مشکل 20% دیگر طی 2 سال بعدی حل میشود. با این وجود، میزان بهبودی درازمدت همچنان ناشناخته است. گمان میشود که حتی با درمانهای مناسب، بیشتر موارد زگیل تناسلی خارجی طی 3 ماه پس از عفونت دوباره عود کنند. عوامل افزاینده ی خطر دوام ویروس شامل ضعف ایمنی میزبان، عفونت همزمان ویروس اچ پی وی در مردان، تعداد زیاد شرکای جنسی، عفونت با گونه های پرخطر HPV و سن بالای بیمار هستند.
بر عکس، میزان موارد فروکش کردن خود به خودی، وابسته به وجود لنفوسیتهای CD4+ در لایه های میانی و بیرونی پوست است؛ این لنفوسیتها نقش مهمی را که سیستم ایمنی در تعیین چگونگی روند عفونت ویروسی بازی میکند، تقویت میکنند. علاوه بر این، گمان بر این است که در زمینه ای از عوامل خطرزای بالینی دیگر مانند بارداری، عفونت ماندگار میتواند خطر پیشرفت بدخیمی را افزایش دهد. بیشتر موارد زگیل تناسلی خارجی را میتوان تنها بر اساس تاریخچه ی دقیق بالینی و معاینه ی فیزیکی تشخیص داد. در معاینه ی فیزیکی، ثبت یافته ها و وسعت درگیری ضایعات دارای اهمیت حیاتی است که در صورت نیاز، میتواند با معاینه ی مهبل به وسیله ی اسپکولوم، آنوسکوپی با دقت بالا، سیگموئیدوسکوپی، کولپوسکوپی کامل شود.
در صورتی که عفونت مختصر یا مبهم باشد، میتوان از محلول 3% تا 5% اسید استیک (آزمایش استووایت) برای رنگ آمیزی ضایعات به رنگ سفید و نمایان ساختن آنها ، استفاده کرد. تقریباً هیچگاه برای تشخیص نیاز به بیوپسی نیست، با این وجود برای آسیبهای زگیل تناسلی پرخطر و دارای احتمال افزایش خطر بدخیمی، توصیه میشود. این موضوع شامل مواردی است که عبارتند از:
- افراد دارای ضعف ایمنی
- افرادی که به درمان پاسخ نمیدهند
- آنانی که دارای ویژگی های غیرمعمول مانند زخم هستند
- زگیل هایی که ظاهر آنها به سرعت تغییر میکند یا ضایعه زگیلی به بافت زیرین چسبیده است، دیده میشود.
جدیدترین اخبار زگیل تناسلی
تخمین زده میشود که تنها در ایالات متحده ی آمریکا سالانه حدود 3 تا 6 میلیون ابتلا به زگیل تناسلی رخ می دهد، که تقریباً معادل 1% جمعیت فعال جنسی است. اثبات شده است که ابتلا به زگیل های تناسلی نتیجه مستقیم ابتلا به ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV است. گر چه زگیل های تناسلی خارجی در هر دو جنس رخ میدهد، اما این واقعیت که 67% از جامعه مبتلایان را زنان تشکیل میدهند این گمان را تقویت میکند که احتمال بروز این بیماری در زنان اندکی بیشتر است.
با این وجود، اطلاعاتی که اخیراً از بریتانیا به دست آمده نشان می دهد، مردان بیشتر از زنان به زگیل های تناسلی مبتلا شده اند خلاف این مطلب را نشان میدهد. عفونت HPV که یکی از عوامل اصلی ابتلا به سرطان دهانه ی رحم است، علاوه بر زگیل های تناسلی، با پیشرفت انواعی از بیماری های بدخیم و پیش بدخیم نواحی مقعدی-تناسلی و دهانی-حلقی در ارتباط است. این موضوع به بیان علت بار عظیمی که توسط HPV بر اقتصاد تحمیل شده است کمک میکند، بطوریکه در سال 2004 در ایالات متحده با در نظر گرفتن هزینه های مستقیم درمان زگیل تناسلی و هزینه های ناشی از سرطان تهاجمی دهانهی رحم (وابسته به HPV) معادل 4 میلیارد دلار برآورد گردیده است.
در حال حاضر بیش از 160 گونه ی شناخته شده ی مجزا از HPV وجود دارد که 40 گونه از آنها میتوانند در ناحیه ی مقعدی-تناسلی عفونت ایجاد نمایند. گونه های کم خطر مانند گونه های 6 و 11 HPV شامل نژادهای ویروسی است که به ندرت موجب بروز سرطان های دهانه ی رحم میشوند. به هر حال، عفونت با این ژنوتیپ ها علت 90% بیماری های زگیل تناسلی است. در مقابل، گونه های 16 و 18 HPV به شدت با رشد غیرطبیعی سلول های دهانه ی رحم، فرج، مهبل و مقعد همراه است و شواهد عفونت با این ژنوتیپ ها در 70% کارسینوماهای سلول سنگفرشی دهانهی رحم (SCC) یافت میشود.
به همین علت، آنها به عنوان گونه ای پرخطر سرطان زا شناخته میشوند. گونه های با خطر متوسط، مانند گونه های 29، 31، 33، 45، 51، 52، 56، 58 و 59 غالباً با رشد سلول های سنگفرشی جدید همراهند؛ به هر حال، گمان میرود که در موارد نادر، دوره ی پیشرفت بعضی از این گونه ها در جهت تبدیل به SCC دهانه ی رحمی، غیرفعال تر باشد. مبتلایان به سرطان ممکن است به طور همزمان، دچار عفونت با گونه های دیگر ویروس HPV نیز گردند، و ماهیت دقیق عفونت میتواند علامت پیش آگهی مهمی برای سرطان دهانه رحم باشد. اگر چه، این موضوع نقش تعیین کننده ای در تشخیص و درمان زگیل تناسلی ندارد. در ادامه فیلم لیزر زگیل تناسلی آمده است.
همه گیر شناسی(اپیدمیولوژی)
بروز و شیوع عفونت HPV در 35 سال گذشته به شدت در حال افزایش بوده است. برآوردهای فعلی نشان میدهد که احتمالاً حدود 20 میلیون آمریکایی به ویروس آلوده هستند و تقریباً سالانه 5/5 میلیون مورد ابتلای جدید در ایلات متحده گزارش میشود. با توجه به این که خطر ابتلا به HPV با افزایش سن به شدت کاهش می یابد، تقریباً نیمی از موارد ابتلای جدید در جوانان با سن 15 تا 24 سال دیده میشود. در حقیقت، تخمین زده میشود که 75% تا 80% بزرگسالانی که از لحاظ جنسی فعال هستند، پیش از سن 50 سالگی به گونه ای از عفونتهای تناسلی HPV دچار میگردند.
روند رو به افزایش HPV که در جمعیت جوان گزارش شده است میتواند هم به روند رو به کاهش سن نخستین تماس جنسی، و هم به افزایش تعداد شرکای جنسی مربوط باشد. HPV به شدت مسری است و در درجه ی نخست از طریق رابطه ی جنسی منتقل میشود که شامل تماس جنسی دهانی و مقعدی نیز می گردد.
در موارد بسیار نادر، انتقال عمودی و خود تلقیحی (ممکن است شخص ضایعه را نشناسد و مدام آن را دستکاری کند. با آلودگی دست میتواند ویروس را به جاهای دیگر بدن نیز منتقل کند) نیز میتواند دلیل انتشار بیماری باشد. گمان میشود که پس از تماس جنسی با فرد مبتلا به HPV، خطر ابتلا به ویروس و مشکلات فزاینده ی متعاقب آن مانند زگیلهای تناسلی، 75% باشد. در فعالان جنسی، میزان بالای انتقال به تنهایی منجر به خطر همیشگی ابتلا به زگیلهای تناسلی خارجی میشود. همچنین، میزان ابتلا به زگیل تناسلی خارجی در افرادی که به طور مداوم دارای تماسهای جنسی محافظت نشده هستند، یا از داروهای خوراکی پیشگیری از بارداری استفاده میکنند، یا سابقه ی ابتلا به عفونتهایی که از طریق جنسی منتقل میگردند را دارند، یا دچار ضعف ایمنی هستند، می تواند بیشتر هم باشد. فراموش نکنید که:
درمان قطعی زگیل تناسلی زنان به منظور پیشگیری از سرطان رحم ضروری است.
دوره زگیل تناسلی
پس از نخستین تماس با ویروس و آلودگی و پیش از ظهور علائم بالینی، HPV به دوره ی نهفتگی از 3 هفته تا 8 ماه نیاز دارد. به هر روی، این ویروس ها به طور میانگین 2 تا 3 ماه پس از نخستین تماس علائم خود را نشان میدهند. به علاوه، این ویروس می تواند در میان سلولهای اپیتلیال، مدت طولانی تری غیرفعال بماند که منجر به عفونت های نهفته (تحت بالینی) میگردد و ممکن است در تمام عمر فرد نمایان نشوند. گمان بر این است که میزان عفونت خاموش HPV در جوامع انسانی 40% باشد، که این عدد با مثبت شدن نمونه های ویروس در آزمایش DNA افراد غیربیمارِ دارای پوست ناحیه ی تناسلی ظاهراً سالم، به دست آمده است.
تظاهرات بالینی زگیل های تناسلی خارجی میتواند بر اساس اندازه، تعداد و محل زگیل ها، بسیار متفاوت باشد. زگیل های تناسلی معمولا در بافت های مرطوب ناحیه ی مقعدی-تناسلی یافت میشود، گر چه در برخی موارد پس از تماس جنسی دهانی با فرد آلوده، در دهان یا گلو نیز رشد میکند. ظاهر زگیل ها میتواند بسیار گوناگون باشد: از تخت تا گنبدی شکل، به شکل گل کلم یا ساقه دار. محیط یا ناحیه ی دور زگیل ها نیز میتواند دارای رنگ و ظاهر متنوعی باشد که به تناوب سفید، صورتی، بنفش، قرمز یا قهوه ای، و از تخت تا مشبک یا برآمده گزارش شده اند.
برای دیدن گالری متنوعی از عکس های زگیل تناسلی بر روی عکس زگیل تناسلی در مردان کلیک کنید.
بیمارانی که دارای زگیل های اندک هستند، معمولاً فاقد علامتند. تظاهرات اولیه ی زگیل های تناسلی خارجی معمولاً با بروز جوشهای کوچک و غیرقابل تشخیص 2-1 میلیمتریِ همرنگ گوشت، بر روی پوست آغاز میشود؛ ممکن است این تظاهرات طی تمام دوره ی عفونت به همین شکل باقی بمانند، یا این که رشد نموده و قطرشان به چندین سانتیمتر برسد.
زگیل تناسلی میتواند بدون علامت باشد به ویژه هنگامی که به تعداد کم یافت میشود، با این حال، ضایعات زگیلی زیاد می توانند به ندرت دردناک بوده و یا همراه با ناراحتی شدید، حساسیت، سوزش و خارش باشند. به علاوه، زگیل های بزرگ در هنگام تماس ممکن است منشاء خونریزی و التهاب باشند که میتواند در رابطه ی جنسی عادی، دفع یا زایمان ایجاد درد نماید.
زگیل تناسلی پرخطر
به طور معمول بدخیمی با گونه های پرخطر HPV مرتبط است، به ویژه گونه های 16 و 18؛ اگر چه در درگیری با گونه های کم خطر نیز دیده شده است. گمان میشود کارسینومای زگیلی که کاملاً با SCC متفاوت است، با هر دو ژنوتیپ پرخطر و کم خطر همراه باشد. همان گونه که پیش از این گفته شد، عارضه دیگر عفونتهای HPV، افزایش خطر رشد بدخیمی است، به ویژه رشد غیرطبیعی سلولهای دهانه ی رحم و خطر درازمدت سرطان مهاجم. در حالی که در نهایت، اغلب عفونتهای HPV به طور خود به خود محو می شوند، یک سوم زگیل های تناسلی حاوی HPV پرخطر هستند و در 10% تا 20% زنانی که در معرض آن قرار دارند، عفونتهای سرطانزای پایدار رشد می کند که با خطر بزرگتر پیشرفت نئوپلاسم داخل اپیتلیالی دهانهی رحم (CIN) درجه II/III همراه است.
گمان بر این است که این علائم، آسیبهای پیش سرطانی باشند که اگر درمان نشوند، ممکن است منجر به بروز سرطان تهاجمی دهانه ی رحم گردند. سرطان آلت، که چندان شایع نیست، ارتباط متقابل محکمی را هم با عفونت پرخطر HPV و هم با سابقه ی زگیل های تناسلی خارجی ماندگار نشان میدهد. در یک پژوهش شاهدی- موردی که بر روی 100 مرد مبتلا به سرطان آلت انجام شده نشان می دهد که در دارندگان پیشینه ی زگیل های تناسلی خارجی خطر سرطان آلت 9/5 بار در مقایسه با سایرین بیشتر است.
طول عمر ویروس hpv خارج از بدن
طبق گفته یک متخصص اورولوژی، معمولاً انواع HPV که باعث ایجاد زگیل تناسلی می شوند، تنها دو تا سه ساعت در خارج از بدن انسان زنده می مانند. این متخصص بیان می کند که اگر ویروس در محیطی گرم و مرطوب باشد، می تواند بیش از یک روز زنده بماند. و همچنین اگر کسی با سطح آلوده تماس پوستی داشته باشد، ممکن است آلوده شود.
علی
دوشنبه ۱۳ شهریور ۹۶( 8 سال پیش)
تعداد بازدید: 224
مشاهده پرسش
همیارسیستم