در این مقاله قصد داریم به تاثیرات سرطان پروستات و رابطه ی زناشویی بپردازیم. درمان سرطان خصوصا درمان سرطان پروستات میتواند از جوانب مختلفی بر زندگی افراد تاثیر گذاشته خصوصا زندگی جنسی. زیرا فعالیت و توانایی برقراری رابطه ی جنسی به عوامل جسمی و روحی زیادی بستگی دارد که قطعا در پروسه ی درمان سرطان پروستات، تحت تاثیر قرار میگیرند. اما این پایان راه نیست. هنگامی که فرد از نظر جنسی تحریک می شود، مغز پیام هایی را به اعصاب آلت تناسلی ارسال می کند.
سپس، اعصاب با افزایش جریان خون رونده به آلت تناسلی سبب سفت شدن آن می شوند. هر عاملی که در عملکرد اعصاب، جریان خون یا میل جنسی تداخل کند، می تواند دستیابی یا حفظ نعوظ را دشوار کند. این وضعیت با نام اختلال نعوظ یا ناتوانی جنسی شناخته می شود. بسیاری از مردان به مشکلات نعوظ مبتلا شده و احتمال بروز این مشکل همگام با افزایش سن بیشتر نیز می شود.
سرطان پروستات و رابطه زناشویی
در رابطه با تاثیر پروستات در زناشویی باید گفت که سرطان پروستات می تواند زندگی جنسی افراد را از نظر ذهنی، جسمی و عاطفی تحت تاثیر قرار دهد. در ادامه به شرح هر کدام و درمان ان خواهیم پرداخت:
1_ آثار سرطان پروستات بر ذهن
دانستن ابتلای خود به سرطان می تواند سبب ناراحتی یا اضطراب شده و احساسات فرد را نسبت به رابطه جنسی تغییر دهد.
2_ عوارض جسمانی سرطان پروستات
روش های درمانی مخصوصا جراحی ممکن است به اعصاب و جریان خون مورد نیاز برای دستیابی به نعوظ آسیب برساند. درمان هورمونی نیز بر میل جنسی فرد تاثیرگذار خواهد بود.
3_ رابطه عاطفی
مبارزه با سرطان بعلت مشکلات روحی و جسمی که برای فرد ایجاد می کند، می تواند نزدیکی افراد در رابطه عاطفی را دست خوش تغییر قرار داده یا بیمار را از شروع یک رابطه جدید منصرف کند.
درمان سرطان پروستات چگونه بر رابطه جنسی اثر میگذارد؟
برخی درمان های سرطان پروستات می توانند به اعصاب و عروق خونی مورد نیاز برای نعوظ آسیب برسانند. از جمله این درمان ها می توان به جراحی، پرتو درمانی با منبع خارجی، براکی تراپی، سونوگرافی متمرکز شدت بالا و کرایو تراپی (سرما درمانی) اشاره کرد.
درمان هورمونی می تواند میل به رابطه جنسی را کاهش داده و عدم فعالیت آلت تناسلی نیز به تداخل در عملکرد مناسب آن منجر می شود. این گونه است که سرطان پروستات و رابطه ی زناشویی ارتباط مستقیمی باهم پیدا میکنند.
سوالات رایج در رابطه با سرطان پروستات:
- آیا سرطان پروستات از طریق رابطه جنسی منتقل می شود؟ خیر
- آیا برقراری رابطه جنسی بر کیفیت درمان سرطان پروستات، تاثیرگذار است؟ خیر
- آیا رابطه جنسی تاثیری بر سرطان یا احتمال بازگشت آن پس از درمان دارد؟ خیر
- آیا با وجود افراد وجود کاتتر در بدن امکان تجربه نعوظ وجود دارد؟ بله
بیماری های زمینه ای که باعث اختلال نعوظ می شوند.
بیماری های دیگر نیز می توانند سبب بروز مشکلات نعوظ شوند که از جمله آن ها می توان موارد زیر را نام برد:
- فشار خون بالا
- دیابت
- بیماری قلبی
- کلسترول بالای خون
- مشکلات عصبی همچون صرع، سکته مغزی، مالتیپل اسکلروزیس (ام اس) یا پارکینسون
- بزرگی پروستات یا پروستاتیت و درمان های آن
- مشکلات هورمونی همچون افت تستوسترون
- مصرف برخی دارو ها
- افت خلقی یا اضطراب
- سبک زندگی نامناسب همچون مصرف سیگار، مصرف بیش از حد الکل یا اضافه وزن
درمان عدم نعوظ الت
درمان های مختلفی وجود دارند که هر کدام دارای عملکردی متفاوتی هستند. بسته به مشکل زمینه ای و میزان اسیب، میتوانید درمان مناسبی را از بین موارد زیر انتخاب کنید:
- درمان دارویی
- پمپ آلت تناسلی (وکیوم)
- دارو های تزریقی
- پلت ها و پماد ها
- ایمپلنت یا کاشت
- درمان جایگزینی هورمون تستوسترون
1_ درمان دارویی اختلال نعوظ
- سیلدنافیل (ویاگارا)
- تادالافیل (سیالیس)
- وردنافیل (لویترا)
- آوانافیل (اسپدرا)
عملکرد این قرص ها پس از گذشت 30 تا 60 دقیقه و تنها در زمان تحریک جنسی نمایان خواهد شد. سیلدنافیل، آوانافیل و واردنافیل را می توان در زمان نیاز مصرف کرد. مدت زمان اثر این دارو ها 4 تا 6 و واردنافیل 8 ساعت است. مدت زمان اثر تادالافیل 36 ساعت بوده و آزادی بیشتری را به افراد می دهد.
همچنین، امکان دارد پزشک مقادیر کمتر (5 میلی گرم) قرص تادالافیل را به صورت روزانه تجویز کند. افراد باید از مصرف این دسته دارویی به همراه دارو های نیترات خودداری کنند. نیترات ها معمولا جهت درمان مشکلات قلبی و تولید برخی دارو های تفریحی (غیر مجاز) به کار می روند. در صورت ابتلا به مشکلات قلبی یا مصرف نیترات باید تجویز دیگر روش های درمانی را از پزشک خود درخواست کرد.
2_ داروهای تزریقی برای درمان عدم نعوظ
- آلپروستادیل (کاورجکت)
- آویپاتیدل به همراه فنتولامین مسیلات (اینویکورپ)
شنیدن نام تزریق ممکن است ناامید کننده به نظر رسد، اما تجربه ی بسیاری از مردان، در استفاده از این دارو ها را چندان بد و دردناک نبوده است.
📢پزشک یا پرستار نحوه تزریق دارو به دیواره آلت را به بیمار آموزش خواهد داد.
سوزن به کار رفته در این تزریق بسیار نازک خواهد بود. این دارو سبب پر شدن آلت تناسلی از خون و دستیابی به نعوظ ظرف مدت 5 تا 10 دقیقه می شود. نعوظ به دست آمده تا یک ساعت پایداری خواهد داشت.
3_ پلت ها و پماد های درمان عدم نعوظ در مردان
انوع پلت و پماد داروی آلپروستادیل با نام های موس و ویتاروس در بازار موجود هستند. این موارد عملکردی همچون دارو های تزریقی نداشته اما در صورت عدم تمایل به تزریق جایگزین های مناسبی هستند. داروی پلت یا پماد با استفاده از یک اپلیکاتور (ابزار مخصوص) به داخل مجرای آلت وارد می شود. در صورت تمایل به استفاده از پلت، بهتر است میزراه اندکی مرطوب باشد.
به همین دلیل قبل از مصرف پلت به بیمار توصیه می شود که ادرار خود را دفع کنند. میزراه، مجرایی است که ادرار را از مثانه به بیرون از بدن هدایت می کند. هر گونه داروی باقی مانده را می توان بر روی آلت مالیده و جهت کمک به جذب دارو آلت را ماساژ داد. 5 تا 10 دقیقه پس از مصرف پلت نعوظ ایجاد شده و تا 1 ساعت ماندگار خواهد بود. شروع اثر پماد می تواند اندکی بیشتر طول بکشد.
4_ پمپ آلت یا وکیوم الت تناسلی
در این روش درمانی با استفاده از یک پمپ مکش و استوانه پلاستیکی جریان خون به سمت آلت تناسلی هدایت شده و نعوظ ایجاد می شود. فرد پس از دستیابی به نعوظ، یک حلقه تنگ کننده به دور پایه آلت تناسلی در انتهای استوانه قرار می دهد تا پس از برداشته شدن پمپ از خروج خون از آلت تناسلی جلوگیری شود.
دستگاه وکیوم را نباید بیش از 30 دقیقه استفاده کرد. پمپ آلت می تواند روشی مفید جهت دستیابی به نعوظ های مناسب برای دخول باشد. همچنین، در صورت استفاده متداول و فوری این پمپ پس از جراحی می توان طول و قطر آلت تناسلی خود را حفظ کرد.
5_ پروتز آلت تناسلی یا ایمپلنت
در این روش با استفاده از جراحی یک ایمپلنت در داخل آلت تناسلی مردانه قرار داده می شود.
در حالی که این روش ممکن است اندکی ترسناک به نظر رسد اما در صورت شکست دیگر روش های درمانی، می تواند گزینه مناسبی برای درمان باشد. ایمپلنت ها دارای 2 نوع هستند:
1_ ایمپلنت های نیمه سخت آلت را در همه حال مستقیم نگه داشته اما در صورت عدم نیاز می توان آن را به سمت پایین خم کرد.
2_ ایمپلنت های بادی نیز در آلت تناسلی و پمپ آن ها در کیسه بیضه ها جای می گیرد. هنگامی که پمپ فشرده می شود، ایمپلنت پر از آب شده و سبب ایجاد نعوظ می شود. نعوظ بدست آمده تا زمان خالی شدن ایمپلنت از آب پایدار خواهد ماند.
6_ درمان اختلال نعوظ با هورمون تستوسترون
در فرایند درمان سرطان پروستات اگر دچار اختلال نعوظ شده اید، این امکان وجود دارد که در اثر افت سطح تستوسترون باشد. در چنین حالتی شما می توانید از درمان جایگزینی هورمون تستوسترون استفاده کنید.
7_ سکس درمانی
از آن جایی که دستیابی به نعوظ به افکار و احساسات فرد نیز بستگی دارد رفع هر گونه مشکل یا نگرانی عاطفی نیز می تواند همچون رفع عوامل پزشکی موثر باشد.
دکتر محمد جباری فوق تخصص اورولوژی
سعید
دوشنبه ۱۰ آبان ۹۵( 9 سال پیش)
تعداد بازدید: 5419
مشاهده پرسش
همیارسیستم